เฉินวั่นหลี่ขมวดคิ้วขึ้น หันหัวคลอเคลียพร้อมส่งเสียงลิ้นโดนฟันฟาดว่า “ถังฮั่วฮั่ว เธอเป็นได้ไงถึงรู้เรื่องพวกของกลืนไม่กลายแบบฝรั่งนี่ได้แจ่มแจ้งขนาดนี้?”
ถังหลิงอวี๋ไหล่ไหวเบา ๆ “ผมทำงานให้พี่หลิงอวี๋ ก็ได้ออกไปเห็นโลกกว้างมาบ้าง จะไปรู้ได้ไงว่ามีดีแค่คุณคนเดียว คนอื่นห้ามรู้เรื่องอื่นบ้างเหรอ?”
เฉินวั่นหลี่ลากเสียงยาวอ๋อออ หัวเราะเยาะสองสามครั้ง แล้วส่งญาณสัมผัสไปยังหญิงสาวกลืนภูเขาในขวดหยกถามว่า
“ในกล่องนั่นมันคือทารกปีศาจใช่ไหม?”
หญิงสาวกลืนภูเขาแรกทีเดียวไม่ยอมพูด เฉินวั่นหลี่เอ่ยเสียงเย็น “ไม่พูดก็อย่าฝันว่าจะได้กลับไป! ผมมีวิธีทำให้เจ้าธุลีเป็นผุยผงเป็นกอง!”
“อันธพาล!” หญิงสาวกลืนภูเขาตวาดลั่น แต่อีกครู่ก็ยังคงเกรงกลัวส่งความคิดมาว่า “มันคือทารกห้าเด็กจิตเดียว!”
เฉินวั่นหลี่ได้ยินชื่อนี้ก็นึกถึงวิชาอบายมุขหนึ่งขึ้นมาทันที คือการเอาทารกที่เกิดในยามวิเศษเฉพาะห้าคน ฆ่าในเวลามืดยามมัว แล้วใช้เลือดจากหัวใจของคนกลั่นเป็นทารกปีศาจ
ตำนานว่ากันว่าทารกปีศาจห้าเด็กสามารถล่อลวงความโลภ ความบ้า ความโกรธ ความเกลียด ความขุ่นเคืองของคน ดึงคนเข้าสู่ภวังค์ เทียบเท่าการโจมตีทางจิตวิญญาณ และนอกจากนี้ยังสามารถเปลี่ยนผู้เลี้ยงเป็นหุ่นเชิด แล้วใช้หุ่นเชิดนั้นแสดงวิชาอบายมุขต่าง ๆ ได้อีก
เอามันมา หรือเพื่อจะลงมือกับคนไข้ในการแข่งขันตำรับยาต้ม?
เห็นเขาแสดงวิชาธรรมห้าสายฟ้าเลยไม่กล้าลงมือ?
ไตร่ตรองอยู่ครู่ใหญ่ เฉินวั่นหลี่เตือนซ่งเจียวเจียวว่าห้ามขยับมันเองเด็ดขาด ตามคำตัดสินของเขา ของนั่นมันถูกเตรียมมาเพื่อจัดการเขา ไม่ช้าก็เร็วต้องเจอกันอยู่แล้ว ไม่จำเป็นต้องเสียแรงไปตามหา จึงพาถังหลิงอวี๋ออกเดินทาง
เขาได้รับสืบทอดวิชาหล่อหลอมร่างกายสองธาตุน้ำไม้ครบสมบูรณ์แล้ว ตอนนี้ความแกร่งของร่างกายเขาแข็งแกร่งกว่ากายปฐมภูมิของนักสู้ทั่วไปไม่รู้กี่เท่า