หมัดเทพสงครามห้าธาตุ สายน้ำทะลวงฟ้า
วิชาหมัดนี้แท้จริงแล้วมีหลักการคล้ายคลึงกับหมัดพุ่งสลายในวิชาแปดขั้วสุดยอดของชาติ แต่เมื่อมาถึงขั้นของเฉินวั่นหลี่แล้ว ขับเคลื่อนด้วยพลังสายน้ำ เรี่ยวแรงย่อมเกินกว่าจะวัดกันได้ทีเดียว
แรงปะทะของหมัดส่งคลื่นกระเพื่อมซ้อนเป็นวงๆ ในอากาศราวรอยน้ำ รอยน้ำสีดำนั้นแท้จริงคือการฉีกขาดของมิติ
สิ่งใดที่อยู่ภายใน ไม่ว่าคนหรือของ ล้วนถูกบดขยำสลายเป็นผุยผง
เผชิญหมัดนี้ พระเจ้าอาร์เธอร์ตกใจสุดหูตา ร่างพลันเลือนหายเข้ากับเงามืดสีดำ และในทันทีที่หายไป ก็ปรากฏตัวขึ้นอย่างฉับพลันที่ด้านซ้ายของเฉินวั่นหลี่ มีดสั้นแทงตรงเข้าหาคอของเขา
เฉินวั่นหลี่ยิ้มเจือจาง ฝ่ามือซ้ายชี้นิ้วประสานเป็นท่ากระบี่ แทงตรงเข้าหาอกของอาร์เธอร์
อาร์เธอร์กลืนตัวหายลงในเงามืดอีกครั้ง พลังธาตุมืดรอบด้านก็ทวีความหนาแน่นขึ้นเรื่อยๆ
ถ้าเป็นปรมาจารย์สายยุทธ์หรือมนุษย์ธรรมดาคนใดก็ตาม ที่อยู่ในพลังธาตุมืดเช่นนี้ ย่อมได้รับผลกระทบแน่นอน
ยิ่งไม่มีทางตามจับร่องรอยที่หายตัวปรากฏตัวสลับกันได้
เฉินวั่นหลี่หัวเราะเย็น “ลูกทางเล็กๆ น้อยๆ ก็กล้าอวดโชว์!”
เขากระแทกเท้าลงพื้น พลังงานปราณก้อนหนึ่งพุ่งกระจายออกไปรอบทิศ ร่างของคนหนึ่งพลันปรากฏเป็นเงาขึ้นจากความมืดกลางอากาศ
เฉินวั่นหลี่ยืดมือคว้า ดีดนิ้วสั่งหนึ่ง มีดสั้นสีดำก็ถูกดีดกระเด็นออกไป ฝ่ามือใหญ่ราวกรงเล็บยมทูตผู้ชิงชีพ กำเข้าหาคอของอาร์เธอร์อย่างเด็ดขาด
“เจ้ามองเห็นข้าได้อย่างไร?”
ใบหน้าของอาร์เธอร์เต็มไปด้วยความตกตะลึงที่ไม่ยอมรับ
วิชาลับเงาของเขานอกจากซ่อนเร้นร่างตนเองแล้ว ยังล่องหนได้ต่อเนื่องกลางการต่อสู้
การล่องหนนี่แหละคือทุนทรัพย์ที่สำคัญที่สุดที่ทำให้เขาสู้กับผู้แข็งแกร่งได้
ครั้งแรกที่ถูกมองทะลุปรุโปร่งอย่างสมบูรณ์ จิตใจของอาร์เธอร์สั่นคลอน ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่อาจเชื่อ