แต่แล้ว เมื่อทุกคนต่างอ้าปากค้าง ชายชราผู้ยืนพิงไม้เท้าหนึ่งก็เดินออกมาจากวงนอกของฝูงชนด้วยก้าวที่โยกเยก
"รับทราบ!"
และทันทีที่ทุกสายตาจ้องตะลึงงัน ชายชราผู้นั้นสะบัดไม้เท้าในมือออกไป ราวกับอาวุธศักดิ์สิทธิ์ผู้สร้างโลกฟันฟ้าผ่า
พร้อมเสียงร้องกึกก้อง ไม้เท้าพุ่งไปด้วยพลังที่มิดีมิร้าย กระแทกลงกลางระหว่างหลินชวนกับฮั่นเจิ้ง
เหมือนแท่งเซียนหลิงหยางร่วงจากฟากฟ้า ทิ่มลงพื้นอย่างหนักหน่วง พลังมหาศาลฉีกทั้งสองฝ่ายที่กำลังต่อสู้กันออกจากกัน
ทุกคนมองตาค้าง
แม้แต่ผู้บัญชาการสูงสุดและบรรดาผู้ใหญ่ก็อ้าปากค้าง นี่ใครกัน?
ชุยชิงอวี่และพวกสำนักลับต่างก็ตื่นตระหนกไม่ต่างกัน นี่ใครกัน?
ชายชราใช้เพียงหนึ่งท่าแยกทั้งสองออกจากกัน ไม่เอ่ยวาจาสักคำ คืนไม้เท้ากลับมือ แล้วเดินโยกเยกกลับเข้าไปในฝูงชนเช่นเดิม
เย่อู่เทียนคลึงคาง ราวกับนึกอะไรได้ บ่นพึมพำว่า "ถึงขนาดตัวแก่นี่ถูกหนูแก่คนนั้นงัดขุดออกมาได้เลยเรอะ?"
สถานที่กลับมาเงียบสงบอีกครั้ง เฉินวั่นหลี่จึงพยักหน้าพึงพอใจ แล้วกล่าวต่อ
"ความผิดของหลินชวน รอผลชันสูตรออกมาแล้วจะเป็นที่กระจ่างเอง แต่ความผิดของสำนักกุยอินยังไม่จบ เจ้าสำนักกุยอินเสียชีวิต ขอร้องให้ท่านเทพสงครามเย่ลงมือตรวจสอบด้วยตนเอง!"
ณ ขณะนี้ ฮั่นเจิ้งที่กำลังจ้องขวับใส่หลินชวน กลับราวกับโดนเหยียบหาง เด้งตัวออกมาเถียงทันที
"เจ้าสำนักก็ตายแล้ว เฉินวั่นหลี่ แกยังจะทำอะไรอีก..."
ชุยชิงอวี่ลังเลแวบหนึ่ง ก็เอ่ยขึ้น "คนก็ตายแล้ว ปล่อยให้เขาไปอย่างสงบสักที จะเป็นไปเพื่อ..."
คำยังไม่ทันจบ เย่อู่เทียนก็กระโดดลงจากเวที เดินไปหากุยอวี่จื่อ ชี้สองนิ้วเรียวเป็นท่าดาบ แตะตรงกลางหน้าผากของกุยอวี่จื่อ