มนุษย์เงือกดำทองถูกยั่วโมโหขึ้นทันที
ในขณะนั้นเอง เฉินวั่นหลี่ที่ได้พลังและความเร็วอันบ้าคลั่งหนุนช่วยก็ฟันแสงดาบกระหน่ำลงมาราวฝนห่าใหญ่
มนุษย์เงือกดำทองเร็วเหลือเกิน ตัวกระโดดพรวดขึ้นบนอากาศไม่กี่ที สามง่ามก็แทงตวัดตรงท้ายทอยของเฉินวั่นหลี่
เฉินวั่นหลี่ไม่แยแสคอตัวเอง บิดตัวหมุนกลับทันที คมดาบราวจะตัดมนุษย์เงือกดำทองขาดกลางเอว
มนุษย์เงือกดำทองไม่กล้ารับมือตรง ๆ จึงถอยหลบอีกครั้ง สามง่ามพลาดผ่านแขนของเฉินวั่นหลี่ไป
ถ้าเป็นผู้เร้นยุทธ์ธรรมดา ย่อมเป็นแผลเปิดเนื้อฉีก แม้แต่จับดาบก็ไม่อยู่
แต่เฉินวั่นหลี่กลับมีเพียงรอยขาวเส้นหนึ่งบนแขน ยังคงไม่ยอมปล่อย ส่ายดาบไม่หยุดไม่ยั้ง
มนุษย์เงือกดำทองรู้สึกเศร้าโศกและโกรธแค้นในใจ มันเปิดสภาพปีศาจมืดแล้ว จะพ่ายให้เฉินวั่นหลี่ได้อย่างไร?
มันเหลือบมองไปยังวงล้อมดำไกล ๆ ราชามนุษย์เงือกควบคุมมนุษย์เงือกที่เข้ามาใกล้ทั้งหมดได้แล้ว ในหัวของมันเหลือเพียงความคิดเดียว
ห้ามเสียเวลาอีกแล้ว ต้องรีบจบให้เร็ว
มันจึงบุกเข้าหาจุดที่คมกริบที่สุดของดาบเฉินวั่นหลี่ด้วยตนเอง ไม่หลบเลี่ยงความคมอีกต่อไป
ดาบฟันตวัดมาที่หน้าผาก มันยกสามง่ามรับไว้หนึ่งที แต่เห็นได้ชัดว่าแบกรับพลังบ้าคลั่งนี้ไม่ไหว สามง่ามถูกกระแทกเปิดออก
มันฉวยโอกาสจากแรงของดาบฟันนั้น พุ่งตัววิ่งมุ่งหน้าสู่วงล้อมดำอย่างบ้าคลั่ง
เฉินวั่นหลี่ฟันดาบออกไปอีกหนึ่งที มนุษย์เงือกดำทองเร็วเหลือเกิน แวบตาก็มาถึงใกล้วงล้อมแล้ว เห็นพลังดาบพุ่งมาจากด้านหลัง บนใบหน้าของมันกลับไม่โกรธแต่ยิ้มออกมา