พูดจบ ไท่ฉีก้าวขึ้นไปบนเวทีสูง เมื่อหยิบเข็มได้แล้ว ปลายนิ้วของเขาพลิกไหวดุจดีดดอกไม้ เข็มยาวราวมีชีวิต พุ่งออกจากปลายนิ้วพุ่งตรงเข้าจุดฝังเข็มอย่างแม่นยำ
“ท่านี้เรียกว่าเข็มพุ่งนิ้วสะบัด! การลงเข็มเร็วมาก วรยุทธ์เข็มพุ่งแบบนี้ ถ้าไม่หมกมุ่นฝึกมาสิบปี แทบเป็นไปไม่ได้!”
เหอซงมังยิ้มแฉ่งแนะนำให้คนทั้งฝูงฟัง
นี่ไม่ใช่คำพูดฟุ้งเฟ้อ เข็มยาวบางกว่าเข็มร้อยปักษ์ น้ำหนักเบามาก จะใช้พลังนิ้วดีดให้ทะลุผิวหนัง แล้วยังต้องแม่นยำที่ความลึก เป็นความพยายามอันแสนยากลำบาก
คนทั้งฝูงเบิกตากว้าง ครวญครางชมไม่หยุด
เห็นไท่ฉีนิ้วพลิกไหวระรัว แป๊บเดียวเข็มสิบกว่าดอกร่วงลง คนทั้งฝูงเห็นเพียงแสงเงินระริกวาบตา
ภายในหนึ่งนาที เข็มยาว 76 ดอกลงถูกจุดอย่างแม่นยำ
คนทั้งฝูงโห่ร้องกึกก้อง ไท่ฉีก็เชิดชูใจขึ้นมาบ้าง
แต่หลี่ชางเฮ่ากลับหัวเราะเยาะเพียงเสียงเดียว มุมปากโค้งขึ้นด้วยความหยัน แล้วสะบัดคางใส่ชายหนุ่มวัยสามสิบกว่าที่ยืนข้าง ๆ
ทันใดนั้นชายหนุ่มชุดฮันบกก็ก้าวออกมา พูดเป็นภาษาเกาหลีว่า “เกาหลี ชุยจองเซียน!”
ชุยจองเซียนหน้าตามีเอกลักษณ์ของชาวเกาหลีชัดเจน ตาปี่เดียว รูปร่างผอมบาง แต่ถ้าเป็นผู้คนสายยุทธ์ ย่อมมองออกทันทีว่ากล้ามเนื้อของเขาเป็นแถบเป็นเส้น กล้ามแบบนี้ทรงพลังระเบิดสูงสุด ชัดว่าเป็นฝีมือฝึกฝนมาระดับเก่งกาจ
เฉินวั่นหลี่เพียงชำเลืองมองหนึ่งครั้งก็หันสายตาออก
ชุยจองเซียนกับจินจุนยงดูเหมือนสืบสายเดียวกัน ต่างใช้สองมือจับเข็ม
เห็นเขาข้อมือสั่นสะบัด เข็มยาวในมือพุ่งออกทันที ก็คล้ายคลึงวิชาเข็มพุ่งของไท่ฉีอยู่ไม่น้อย