เฉินวั่นหลี่คว้าตัวหยางหว่านเยว่ขึ้นมาหนึ่งมือ แล้วพุ่งกระโจนไปถึงด้านข้างของชูอีเหยิน
เมื่อมองไปด้านขวาของชูอีเหยิน เห็นหญิงชุดยุทธ์คนนั้นไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ถอยกลับมา กำลังชี้ปืนยิงใส่ผู้ฝึกยุทธ์ร่างเตี้ยอ้วนคนหนึ่งไม่หยุดสาย
ผู้ฝึกยุทธ์ระดับพลังภายในไม่อาจต้านทานกระสุนปืนได้ ทำได้เพียงอาศัยวิชาตัวเบาอันรวดเร็วประหลาดหลบหลีกเท่านั้น
ชายร่างเตี้ยอ้วนคนนั้นว่องไวมาก สองนัดติดต่อกันเขาหลบได้ทั้งหมด
แต่นัดที่สามกลับพุ่งผ่านริมหูเขาไป แทบจะระเบิดใบหูนั้นกระจุย
แสงตาแหลมคมเปล่งประกายในดวงตาชายร่างเตี้ยอ้วน สีหน้าขุ่นเคืองขัดแย้งในใจ ชัดเจนว่าระแวงปืนในมือหญิงสาวตรงหน้า แต่ก็ไม่ยอมใจที่ต้องถอยไปเฉย ๆ
ชูอีเหยินไม่แตกตื่น ฉากใหญ่โตกว่านี้เธอก็เคยเห็นมาแล้ว เธอมองไปที่เฉินวั่นหลี่แล้วถามว่า "เกิดอะไรขึ้น"
เฉินวั่นหลี่ส่ายหัว "ไม่รู้ อาจจะมาหาผมก็ได้!"
หยางหว่านเยว่ตอนนี้จำได้แล้วว่าหญิงชุดยุทธ์คนนั้นเป็นใคร เธอตะโกนลั่น "เชี่ยนเชี่ยน!"
"วั่นเยว่ เข้ามาหาเร็ว!" หญิงชุดยุทธ์เห็นหยางหว่านเยว่ก็หน้าเปลี่ยนสีทันที เธอจงใจล่อฆาตกรมาทางนี้ก็เพื่อให้ห่างไกลจากหยางหว่านเยว่
ใครจะไปคิดว่าหยางหว่านเยว่พริบตาเดียววิ่งมาทางนี้อีก
ขณะนั้นเอง ชายร่างเตี้ยอ้วนก็เห็นหยางหว่านเยว่เข้า ดวงตาเปล่งแสงวาบทันที กลับกันพอกวาดสายตาผ่านเฉินวั่นหลี่กลับดูเรียบเฉย
เฉินวั่นหลี่จับจุดนี้ได้อย่างไวแหลม ไม่ใช่มาหาหยางหว่านเยว่ล่ะ? อย่างไรก็ตาม ถ้ามีผู้ฝึกยุทธ์ระดับพลังภายในกี่คนมาฆ่าเขา ก็ช่างเป็นคนบ้าคลั่งเกินไป!
หยางหว่านเยว่ก็ไม่ได้โง่ ยามนี้เธอจะไปไกลจากต้นไม้ใหญ่อย่างเฉินวั่นหลี่ได้ยังไง
แต่หญิงชุดยุทธ์กลับเข้าใจผิดว่า หยางหว่านเยว่ถูกเฉินวั่นหลี่จับเป็นตัวประกัน
เธอแสดงความร้อนใจออกทางสีหน้าทันที พุ่งตัวเข้าโจมตีเฉินวั่นหลี่
"เชี่ยนเชี่ยน! คุณเฉินเป็นเพื่อนกัน!" หยางหว่านเยว่ตะโกนลั่น
ฝีมือหญิงชุดยุทธ์หยุดชะงัก
กลับเป็นชายร่างเตี้ยอ้วนที่ตอบโต้รวดเร็วประหลาด ขยับกายกล้าหาญดุจนกฮูกแผ่ปีก ดิ่งพรวดลงมาจับกุมตัวหยางหว่านเยว่