สายตาเฉินวั่นหลี่กวาดไปยังชายสามคนที่เดินตามออกมาจากด้านหลัง
ซอโรน่ยิ้มบางๆ กล่าวว่า “ลืมแนะนำให้ท่านปรมาจารย์เฉินรู้จักไป คนนี้คือเสือดำบัค นักแข็งแกร่งอันดับหนึ่งแห่งทวีปอเมริกา สามารถใช้มือเปล่าพลิกรถบรรทุกหลายตันได้”
สุ้มเสียงจบ ชายผิวดำร่างกำยานคนหนึ่งก้าวออกมาหนึ่งจังหวะ พื้นดันดูลึกลงไปราวกับถูกเขาเหยียบยุบ
เขาสูงเกือบสองเมตร กล้ามเนื้อทั้งตัวนูนขึ้นเป็นลูกคลื่นราวแนวเขา เสื้อยืดตัวกว้างสวมอยู่บนตัวกลับดูเหมือนเสื้อรัดรูป
ภายใต้แสงแดด ผิวของเขาเปล่งรังสีเร้นลับพิเศษ ทั้งตัวส่งกลิ่นอายน่าสะพรึงออกมา
ในสังเวียนมวยใต้ดินแถบตะวันตก คนผิวดำแบบนี้พบได้บ่อย
แต่เห็นได้ชัดว่าเขาเก่งกว่าแชมป์เวทีมวยสักคนถึงร้อยเท่า
เขาทำท่าเลาะคอให้เฉินวั่นหลี่เห็น
ซอโรน่จ้งไปยังหญิงสาวอีกคนที่สวมฉลององค์สีขาวยาว อายุราวสามสิบต้นๆ ผิวขาวซีดราวคนที่เคยอาศัยอยู่ในถ้ำลึกที่แสงอาทิตย์ไม่เคยแทงถึง
ดวงตาสีฟ้าอ่อนครั้งคราวเปล่งประกายเย็นเยียบ ทั้งตัวแผ่ความหนาวราวน้ำแข็งนับพันปีที่ห้ามใครเข้าใกล้
“ราชินีน้ำแข็งแห่งนอร์ดิก ท่านหญิงไอลิซา!”
ดวงตาของไอลิซาเต็มไปด้วยความหยิ่งผยอง สายตามองไปยังเฉินวั่นหลี่ แล้วส่งเสียงสั่นจมูกดูถูกออกมาหนึ่งครั้ง
“คนสุดท้ายนี้ คือคนรู้จักเก่าของท่าน หุ่นเคลื่อนกลของไฮดรา มนุษย์หมาป่าไคเซอร์!”
ซอโรน่จ้งไปยังคนสุดท้าย
ชายหนุ่มหน้าตาแบบชาวเคลต์โดยทั่วไป ผมแดงตาเขียว แฝงกลิ่นอายโหดเหี้ยม
ร่างของเขาไม่ถือว่ากำยาน แต่สองแขนเปลือยที่โผล่ออกมานั้นกลับเป็นโลหะผสมทั้งสองข้าง
เฉินวั่นหลี่หัวเราะเบาๆ “ยังไม่ใช่คนสุดท้ายใช่ไหม”
“ฉันอยากรู้นัก ว่านายค้นพบตัวฉันได้อย่างไร!”
พร้อมเสียงเย็นเยียบนั้น ที่พื้นที่โล่งไม่ไกลนักบังเกิดเงามืดขึ้นช่วงหนึ่ง จากนั้นมีคนผุดขึ้นมาราวกับไร้ที่มา
ที่ว่าไร้ที่มานั้น หมายความตามตัวอักษร
หลังเสียงของเขาดังขึ้น บริเวณโล่งว่างเปล่านั้น เขาเงยหัวปรากฏในสายตาทุกคนก่อน แล้วจึงก้าวขาออกมาหนึ่งก้าว ราวกับครึ่งตัวปรากฏในความเป็นจริง อีกครึ่งยังจมอยู่ในเงามืด