ดยุกอันดรีย์ใบหน้าซีดขาว เปลือกตาพับขึ้น ลมหายใจเหลืออยู่เพียงเส้นด้าย ดูราวกับว่าจะจากไปทุกเมื่อ
กษัตริย์ชาร์ลส์ตกใจยิ่ง รีบถามว่า "เกิดปัญหาอะไรขึ้น!"
แฮร์รี่เปิดปากจะโจมตีเฉินวั่นหลี่อีกครั้ง แต่แอนนี่ตัดบทเสียก่อน "คุณเฉิน กรุณารีบรักษาเจ้าชายด้วยเถิด!"
เฉินวั่นหลี่มองเห็นต้นตอปัญหาแล้ว พยักหน้าเบา ๆ แล้วหยิบเข็มฝังเข็มออกมาจากแหวนพักของ
ทุกคนเห็นเพียงเขาทำท่าเหมือนเล่นมายากล มือก็มีเข็มฝังเข็มหลายดอกขึ้นมาแล้ว
นิ้วทั้งห้ากางออก เข็มฝังเข็มหกดอกตกลงสู่จุดฝังเข็มหลายจุดบนพังผืดหน้าของอันดรีย์
เมื่อเขาหมุนด้ามเข็ม การหายใจของอันดรีย์ก็ค่อย ๆ นิ่งลง หายใจเข้าลึกได้อีกครั้ง
"ข้าเห็นว่าเจ้าไม่ได้ทำลายคำสาญจริง ๆ หรอก แค่เล่นมายากลฉูดฉาดเล่นงำพวกเรา!"
แฮร์รี่หัวเราะเยาะเสียงหนึ่งแล้วกล่าว
ทุกคนต่างสัมผัสการเปลี่ยนแปลงภายในร่างกายของตนเองมาแล้ว เพิ่งดื่มด่ำกับความดีใจสุดขอบใจที่คำสาถูกทำลาย แต่พอเจอเรื่องแบบนี้เข้า ก็ย่อมเกิดความสงสัยขึ้นในใจได้ไม่ยาก
"หรือว่าคำสายังไม่ถูกทำลายจนสิ้นซาก?" ชาร์ลส์ถามด้วยความสงสัย แล้วเหลือบมองไปที่จอมเวทใหญ่คูม่า
คูม่าอ้าปากจะพูด แต่แอบชำเลืองมองเฉินวั่นหลี่หนึ่งครั้ง — วิชาเหนือธรรมชาติแบบนั้น เธอจะไปมีสิทธิ์ข้องแวะได้อย่างไร?
แอนนี่มองเฉินวั่นหลี่อย่างตึงเครียด
เฉินวั่นหลี่หน้านิ่งไม่เปลี่ยน หลังกดอาการของอันดรีย์ไว้ชั่วคราวแล้วจึงกล่าวว่า "คำสาถูกทำลายไปแล้ว ที่เขาเป็นแบบนี้เป็นเพราะสาเหตุอื่น!"
"สาเหตุอะไร?" ชาร์ลส์ขมวดคิ้วถามต่อ
ไม่ทันที่เฉินวั่นหลี่จะได้ตอบ อันดรีย์ที่ฟื้นตัวได้แล้วก็รีบตอบเสียเอง "เพราะผม...ผมกินยามั่วซั่มเมื่อเร็ว ๆ นี้...ไม่เกี่ยวกับคำสา..."