หมิงเฟยอวี่สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ทั้งร่างแข็งค้างไปหมด
ตั้งแต่เฉินวั่นหลี่ก้าวเข้าไปในสโมสรนั้น เธอก็สังเกตเห็นแล้ว เพียงแต่เข้าใจผิดว่าเป็นความขัดแย้งใต้ดินที่โซนามริมซีก่อขึ้น
เมื่อเขาอ้างตัวว่าหวังยิ่วชื่อ เธอก็รู้ทันทีว่านี่คือของปลอม เพราะที่หายไปของหวังยิ่วชื่อนั้น เธอรู้ทะลุถึงกระดูก
ยิ่งเขายังเอ่ยถามเรื่องของปรมาจารย์เฉิน เธอเคยเข้าใจว่าเป็นปรมาจารย์บางคนที่มาสืบเรื่องเฉินปรมาจารย์ตัวปลอม
สองสามวันก่อนก็มีปรมาจารย์ที่ฝ่ายราชการส่งมา แอบอ้างฐานะเพื่อสืบเรื่องเฉินปรมาจารย์ตัวปลอม
เธอไม่รีบจัดการ ตั้งใจจะหาความจริงเรื่อง "คุณชายสี" ให้ชัดก่อน แล้วค่อยดูสถานการณ์
ไม่คิดเลยว่าคนตรงหน้านี้จะเป็นผู้สูงศักดิ์เหนือมนุษย์!
ผู้เหนือมนุษย์ที่แฝงกายอยู่ในโลกมนุษย์ก็มีแค่ไม่กี่คนเท่านั้น คนตรงหน้านี้แล้วเป็นใครกันแน่?
หรือว่า...จะเป็นหวังยิ่วชื่อกลับมาจริง?
ถ้าเป็นเช่นนั้น เธอควรรับมืออย่างไรตอนนี้?
ความคิดนับร้อยนับพันแวบเข้ามาในสมองในพริบตา แต่ล้วนถูกลมหายใจเย็นชืดหนึ่งเสียงของเฉินวั่นหลี่ตัดขาด เหลือไว้เพียงความหวาดกลัวที่แทงลึกถึงดวงวิญญาณ
"ท่าน...ท่านผู้สูงศักดิ์ พิษที่เขาถูกลงมีชื่อว่าพิษกะโหลกชมพู... ถอนได้ค่ะ ถอนได้จริง แต่...วิธีถอน ท่าน...ท่านอาจจะไม่ชอบใจ!"
หมิงเฟยอวี่ก้มตัวแนบพื้นทั้งร่าง สั่นเทิ้มไม่หยุด
เฉินวั่นหลี่ขมวดคิ้วเล็กน้อย ยื่นมือจับชีพจรของหวังซีเกอ ชีพจรตึงตัวเร็วผิดปกติ ทั้งตัวร้อนวูบวาบ ผิวแดงก่ำ
เขาทำให้ผิวหนังของเธอแตกเล็กน้อย เลือดไหลออกมา เฉินวั่นหลี่จุ่มนิ้วแตะเลือดเพียงเล็กน้อย นำมาสูดดมที่ปลายจมูก หนังตาขยับขึ้นเล็กน้อย
"เจ้าสำเร็จวิชาพลังบูรพะชั่วร้ายแบบนี้ได้ด้วย ถือว่าหาทางแปลกใหม่จริง ๆ!"