ถ้าเฉินวั่นหลี่ตั้งใจลงมือประหารเดี๋ยวนี้ คนของสำนักมังกรเสือที่อยู่ในที่นี้ เอาเป็นว่าทุกคน ก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากแหงนคอรอคมมีด
อวี่จือเหวินมองดูเฉินวั่นหลี่เดินตรงเข้ามาหา สีหน้าแย่จนสุดขีด
"เจ้ายังมีเคล็ดวิชาอะไรอีก หรือจะลงมือแก้แค้นให้ศิษย์อาของเจ้า ก็เชิญลองเลย!"
เฉินวั่นหลี่ก้าวเข้าประชิดทีละก้าว กล่าวเสียงหนาวเย็น
แต่อวี่จือเหวินในตอนนี้ไร้ซึ่งศึกษาฝ่าฟัน นักรบเขาควักเครื่องรางชั้นวิเศษออกมาหนึ่งชิ้น โยนขึ้นไปกลางอากาศ
"อืม?" เฉินวั่นหลี่ขมวดตาลง
เครื่องรางชั้นวิเศษที่เขาทำลายมาแล้วไม่ต่ำกว่าหนึ่งสองชิ้น แต่ชิ้นที่อยู่ตรงหน้านี้กลับแตกต่างอย่างมาก
แผ่พลังงานแปลกประหลาดออกมา พลังงานนี้กำลังดูดกลืนดึงดูดพลังงานรอบข้างอยู่ตลอดเวลา
เฉินวั่นหลี่ก็ไม่รีบลงมือ เขาอยากเฝ้าดูว่าเครื่องรางชั้นวิเศษชิ้นนี้แท้จริงแล้วมันคืออะไร
ฮึม!
ณ ขณะนั้นเอง รอบกายอวี่จือเหวินก็เปล่งแสงวาบขึ้นมา
เห็นเครื่องรางกลางอากาศแปลงร่างเป็นธงบัญชารูปร่างหนึ่งองค์
"เครื่องรางมิติว่างหรือนี่!"
เฉินวั่นหลี่สัมผัสได้ถึงแรงบิดเบือนของมิติรอบด้าน หนังตาขยับขึ้นเล็กน้อย
ชั่วอันเดียว เบื้องหลังอวี่จือเหวินก็ปรากฏนวลดำหมุนวนหนึ่งวง เขาที่แตกต่างก่อนหน้านี้นอนอยู่บนพื้น ตอนนี้ตบพื้นอย่างแรง ร่างทั้งร่างถูกดึงถอยหลัง มุดหายเข้าไปในนวลดำนั้น
ถ้าว่ากันด้วยความเร็ว เฉินวั่นหลี่มีเวลาเหลือเฟือที่จะฉวยเขาไว้ แต่ตอนนั้นเอง จิตหยั่งรู้ของเฉินวั่นหลี่ดูเหมือนจะพุ่งเป้าไปยังทิศทางอีกแห่งหนึ่ง
ไม่กี่วินาที อวี่จือเหวินก็ลับหายไปจากจุดเดิม
ผ่านไปอีกไม่กี่วินาที สายตาและจิตหยั่งรู้ของเฉินวั่นหลี่ค่อยถอนกลับจากไกลโพ้น มองเหล่าคนสำนักมังกรเสือที่ตื่นตระหนกจนแตกตื่นกันทั้งหมด แล้วส่ายหัว