สายลมเย็นพัดผ่าน ชายผิวดำก้มหน้าลงอย่างเชื่อไม่ได้ แล้วเงยหน้ามองชายผิวเหลืองเบื้องหน้า
เงาแผ่วผอมที่ยืนอยู่ เส้นผมปลิวไสวตามลม เสื้อคลุมกระพือสะบัด ดุจเทพแห่งสงครามที่ยืนหยุดกลางทะเลทราย!
ศิลปะการฆ่าที่เหมือนถูกคำนวณไว้แต่แรก
ท่าทีการเคลื่อนไหวราวน้ำไหลเมฆลอย
ความเย็นชาที่ฟันศัตรูสองคนลงโดยไม่สะท้านแม้แต่น้อย
ทุกอย่างทุกอย่าง ล้วนตรงตามข่าวลือ
ชายคนนี้อันตรายจริง ๆ
"ตาคิวเจ้า!" เฉินวั่นหลี่มองชายผมแดงผิวขาว ยิ้มกว้างจนเห็นฟัน
ชายผมแดงผิวขาวตอนนี้ไม่เหลือความสุขุมเมื่อครู่แล้ว ทั้งสองคนที่เพิ่งถูกสังหารเป็นนักรบดัดแปลงพันธุกรรมระดับสี่ทั้งคู่
แม้เจ้าตัวลงมือประชิด ก็ไม่มีทางชนะได้ง่ายดายเช่นนี้ ยิ่งไปกว่านั้น เขายังช่วยรังควานเฉินวั่นหลี่อยู่จากด้านข้างด้วยซ้ำ?
เขาไม่พูดพล่ามทำเปล่า สะบัดแส้มังกรไฟออกไป ตัวเองสะบัดถอยหลังอย่างรวดเร็ว ความเร็วสุดขีด หนี!
"โอ๊ะ ไงนะ จะฆ่าข้าเพื่อสร้างชื่อใช่ไหม? อย่าเพิ่งหนี ถ้าฆ่าข้าได้ นายจะดังกระฉ่อนทั่วต้าเซี่ยเลยนะ!"
เฉินวั่นหลี่ถือดาบไล่ตามไป
ชายผมแดงหน้ามืดครึ้ม ตามแผน เขากับนักรบพันธุกรรมทั้งสองควรพาเฉินวั่นหลี่เข้าสู่วงซุ่มโจมตี
ตราบใดที่เข้ามาในวงซุ่ม เฉินวั่นหลี่แข็งแกร่งแค่ไหนก็เป็นแค่สัตว์ในกรงที่ดิ้นรนตายยาก
แต่ไม่คิดว่าเพิ่งออกมือ พวกเขาจะเสียท่าไปสองคน ทำให้เขารู้สึกถึงลางร้ายในใจ
ดีที่เฉินวั่นหลี่ดูเหมือนไม่สงสัยอะไร กำลังตามแผนวิ่งไล่มา