เฉินวั่นหลี่ส่ายหัวในใจ ไม่ว่าจะพันธมิตรตรรกะของการดำเนินโลกด้วยธงแห่งอารยธรรมแค่ไหน ก็เปลี่ยนความจริงที่ว่าพลังอำนาจคือผู้กำหนดชะตากรรมไม่ได้
หมัดใหญ่กว่าคือหลักความจริงที่แท้จริง
ความจริงอยู่ภายในระยะยิงของปืนใหญ่เสมอ
"ดูเหมือนตอนนี้ถึงเวลาคุยเรื่องความร่วมมือกันได้แล้วสินะ!" เฉินวั่นหลี่ยิ้มกว้าง
กั้นมี่ต้ากับโบหลุนซังมองหน้ากันสักครู่ แล้วไล่ลูกน้องทั้งสองข้างออกไป
เมื่อในสถานที่เหลือเพียงทั้งสามคน โบหลุนซังจึงไอแห้งเบา ๆ "มิตรผู้ทรงเกียรติแห่งต้าเซี่ย บัดนี้ขอให้เจ้าบอกความคิดของเจ้าได้แล้ว!"
เฉินวั่นหลี่ลูบคาง "ข้อเรียกร้องที่เจ้ายื่นต่อกองรบเทียนหั่ว ฉันได้ยินหมดแล้ว
พูดได้ว่าฉันสามารถทำให้ข้อเรียกร้องของเจ้าเป็นจริงได้ทั้งหมด แม้แต่ทำให้พวกศพมีชีวิตของเจ้ากลับคืนสู่สภาวะปกติ"
ดวงตาของโบหลุนซังวาบไปด้วยความสงสัย "กลับคืนสู่สภาวะปกติ หมายความว่าอย่างไร?"
"พวกเขาทั้งหมดอยู่ภายใต้ฤทธิ์ของยาปรับปรุงพันธุกรรม เกิดปัญหานานัปการเพราะสายพันธุกรรมพังทลาย ไม่ว่าจะเสียสติหรือเกิดความเปลี่ยนแปลงภายนอก แก่นแท้ของมันคือโรคภัยทั้งสิ้น
ถ้าฉันเข้าใจไม่ผิด ฉันทำให้พวกเขากลับเป็นมนุษย์ได้อีกครั้ง"
เฉินวั่นหลี่อธิบายซ้ำด้วยถ้อยคำที่พวกเขาพอจะเข้าใจได้มากที่สุด
ทั้งกั้นมี่ต้าและโบหลุนซังต่างวาบด้วยความไม่อาจเชื่อสายตา
การพังทลายของสายพันธุกรรม ในมุมมองทางวิทยาศาสตร์คือสิ่งที่ย้อนกลับไม่ได้!
มิฉะนั้นห้องแล็บคงมียาปรับปรุงพันธุกรรมระดับหนึ่งและสองมาตั้งแต่หลายสิบปีก่อนแล้ว แต่กล้าไม่ผลักดันใช้ในวงกว้าง