ควันดำม้วนตัวพุ่งขึ้นสู่ฟ้า ราวกับมีเสาปีศาจหกต้นในหกทิศที่แผ่พลังมารทะลุสู่ฟากฟ้า
ณ เกาะแห่งนี้ ลมดำซัดสะบั้นไปทั่ว
ผิวทะเลราวกับกำลังเดือด กระเพื่อมปั่นป่วนรุนแรง
"สึนามิ! สึนามิ!"
เหล่ามหาเศรษฐีถูกพลังงานที่แผ่ซ่ายออกมาเหวี่ยงปลิวไป ล้มกระแทกพื้นจนตาลายเซ็งทั้งแถว
แล้วยังโดนภาพประหลาดตรงหน้ากระตุ้นประสาท ต่างร้องไห้กันชั่งแม่ชั่งพ่อ สำนึกเสียดายไม่รู้ว่าทำไมถึงยอมมาเจอที่นี่
"อักขระเวทเจ้าอาฆาตหกนรกงั้นรึ?" เฉินวั่นหลี่มองไปยังเสาปีศาจทั้งหกที่แทงทะลุฟ้า สีหน้าครุ่นคิด
"เจ้านี่ก็ยังมีตาดูของดีนะ!" เทียนโหย่วเซิงถือศิลาอาถรรพ์ควบคุมอยู่ในมือ ไม่ได้รับผลกระทบจากควันดำแม้แต่น้อย เขายิ้มเหยเก
"พลังความมืดและความชั่วร้ายขั้นสุดยอดจะกดทับการหมุนเวียนของพลังงานปราณ เฉินวั่นหลี่ แม้เจ้าถอนพิษได้สำเร็จก็เท่านั้น เจ้าก็ยังถูกกดทับพลังปราณอยู่ดี!"
"……" เฉินวั่นหลี่เบ้ปาก ชั่วขณะรู้สึกขำก็ไม่ใช่ โกรธก็ไม่ใช่ ไอ้คนนี้เปิดอักขระเวทขนาดนี้ขึ้นมา แล้วมันจะช่วยตัวเองหรือช่วยมันกันแน่?
เฮอตันฮุ่นคลานตะปุ่มตะป่ำหนีไปทางเทียนโหย่วเซิง
ขณะนี้กระติกทองของเทียนโหย่วเซิงพ่นไอขาวขึ้นมานับไม่ถ้วน ห่อหุ้มเฮอตันฮุ่นเอาไว้
"อ้อ ผมมีคำถามอยู่นะ!" เฉินวั่นหลี่ไม่รีบลงมือ แต่ยิ้มแฉ่งเปิดปากขึ้น
"รู้ตัวว่าตายแล้วสินะ? เฉินวั่นหลี่ พูดตามตรง ข้าก็ยกย่องเจ้าอยู่เหมือนกัน ไอ้คนบ้านนอกเท้าเปื้อนดินคนหนึ่งเดินมาได้ถึงขั้นนี้
แต่ข้าก็อิจฉาเจ้ายิ่งกว่า ข้าว่าคนที่อิจฉาเจ้าคงมีเยอะแยะ ได้รับมรดกวิชาระดับฟ้า ได้ของล้ำค่ามานับไม่ถ้วน ภายในเวลาไม่นานก็กลับหน้ามือเป็นหลังมือ ตัวคนเดียวจนกระทั่งคุนหลุนเองก็ยุ่งเหยิงวุ่นวายไปหมด!