เฉินวั่นหลี่ถือด้าวยาวไว้ในมือ มุมปากยกยิ้มแซวชายผมแดงผิวขาวตรงหน้า
ชายผมแดงส่งเสียงครืดในลำคอ "ฉันรู้ว่าเจ้าแกร่งมาก แต่ต้าเซี่ยของพวกเจ้ามีสุภาษณ์เก่าว่า เหนือฟ้ายังมีฟ้า คนแกร่งย่อมมีคนแกร่งกว่า"
เฉินวั่นหลี่ขำออกมาเลย "ถึงขั้นรู้จักสุภาษณ์แบบนี้ อยู่ต้าเซี่ยไม่ใช่น้อยสินะ!"
"ฉันอยู่ต้าเซี่ยมาเก้าปี" ชายผมแดงไม่ปฏิเสธ
เหล่าคู่หูเห็นทั้งสองกระซิบกระซาบกัน ชายที่ถือหอกยาวจึงถามด้วยความรำคาญ "พูดเพ้อเจ้ออะไรกับมันนักหนา?"
ชายผมแดงส่งสายตาเหยียดหยามมองเขา แล้วพูดเป็นภาษาฝรั่งเศส "เจ้ารู้ไหมว่ามันคือใคร?
ปรมาจารย์วิชาต่อสู้อันดับหนึ่งแห่งต้าเซี่ย
เรื่องราวที่มันสร้างชื่อเสียงโด่งดังทั่วสารทิศในต้าเซี่ย ฉันรู้หมด
สังหารสองตระกูลนักสู้ชั้นนำอย่างชางหยวน ท้าทายเทพสงครามพิทักษ์เหนือผู้เลื่องชื่อทั่วสี่ทะเล สังหารพระเจ้าอาร์เธอร์ และจับกุมเทพสายฟ้าโซลอนมาเป็นของมี!"
ชายถือหอกทั้งสองดูเหมือนจะไม่รู้จักผู้แข็งแกร่งแห่งโลกสูงนัก จึงกล่าวด้วยความไม่ใยดี
"แล้วไง?"
"คนที่เพิ่งพูดถึงน่ะ ทุกคนล้วนไม่ด้อยกว่านักสู้ดัดแปลงพันธุกรรมขั้นสี่ แม้จะพูดกันเรื่องการต่อสู้จริงก็เหนือกว่าอย่างเทียบกันไม่ได้!"
คำพูดของชายผมแดงยังคงไม่ทำให้ชายดำทั้งสองใส่ใจ
"พวกเจ้าคนของจุดดาวพันดวงชอบพูดเกินจริงเพื่อแสดงความสำคัญของตัวเอง! ฉันไม่เชื่อหรอกว่ามันจะแกร่งกว่าฉัน!
รู้สึกว่าหอกในมือฉันนี่แหละ จะแทงมันเป็นรังผึ้งได้ทันที!"
ชายดำถือหอกดูเต็มที่พร้อมลงมือ
ขณะเดียวกันในรถสื่อสารห่างออกไปกิโลเมตร เวดกำลังสวมชุดหูฟังฟังบทสนทนาทางนี้อยู่ เมื่อได้ยินถึงผลงานของเฉินวั่นหลี่ สีหน้าของเขากลายเป็นซับซ้อนยิ่ง