ความคิดของถังหลิงอวี่เรียบง่ายมาก ถ้าเฉินวั่นหลี่ติดอยู่ข้างใน เธอไปก็อาจกลายเป็นว่าทั้งสองคนติดอยู่ด้วยกัน เมื่อถึงตอนนั้นถ้าพวกสำนักบำเพ็ญที่แฝงตัวในโลกเหล่านี้ปรากฏตัวขึ้น กลับจะใช้โอกาสจับกุมทั้งหมดได้ในคราวเดียว
แต่ถ้าเธอไม่ไป การอยู่ข้างนอกกลับจะเป็นการถ่วงเวลาได้
เธอจึงนั่งไขว่ห้างลงทันทีที่ปากทางเดิน เริ่มปรับลมหายใจฟื้นฟูพลัง
……
นอกเกาะ ตอนนี้ครึกครื้นยิ่งนัก
เฮ่อตานเฉียงได้รับคำสั่งจากตานชิงคุนให้มารอที่ชายฝั่ง ไม่คิดว่าเรือลำแรกที่มารับเขา กลับเป็นหยางปาต้ากับปรมาจารย์ถึงสิบสองคน
"ผู้อาวุโสหยางถึงกับเดินทางไกลหมื่นลี้มาที่เกาะเยว่ซิน ไม่ทราบว่ามีธุระสำคัญอะไร?" เฮ่อตานเฉียงไม่หลบหลีก ตรงเข้ารับสู้หน้า
ในใจหยางปาต้าตื่นตระหนกเงียบ ๆ ตลอดทางเขาเร่งรีบสุดชีวิต อาศัยอำนาจทางการ ใช้ยานพาหลายชนิดพร้อมกัน หวังจะมาถึงก่อนใครเพื่อคว้าโอกาสไว้ก่อน
ไม่คิดว่าคนของสำนักตานอิ้นจะมาถึงก่อนเสียแล้ว
แต่จากท่าทีของเฮ่อตานเฉียง เขาชัดว่าไม่ได้มารอเขา แสดงว่ายังมีคนของสำนักอีกที่ยังไม่มา?
คิดได้เช่นนี้ หยางปาต้าก็หัวเราะก้อง "พวกเจ้าสำนักตานอิ้นยังมีเวลาว่างมาได้ ข้าหยางปาต้าจะมาไม่ได้กระนั้นหรือ? บุตรสาวข้ามาอยู่ที่เกาะนี้หลายวันไม่ยอมกลับ ข้าจึงตามมาตามหา หรือว่าจะต้องไปขออนุมัติจากพวกเจ้าสำนักตานอิ้นก่อนถึงจะมาได้?"
เฮ่อตานเฉียงย่อมไม่เชื่อเรื่องพรรคนี้อยู่แล้ว แต่ตัวหยางปาต้าก็ไม่ใช่คนที่จะเอาชนะง่าย ๆ บวกกับนำลูกน้องมาเยอะ แถมยังมียศทางการคุ้มกันตัว เขาจึงไม่อยากไปสะกิดเคราะห์
ช่วงนี้ สายตาของเขาเห็นเรือยอชต์กำลังแล่นเข้าใกล้จากผืนน้ำไม่ไกล น่าจะเป็นอีกไม่กี่ตระกูลที่มาถึงแล้ว?