“ไม่! ไม่จริง! นี่... นี่เป็นไปไม่ได้!”
ฟู่เมิ่งเซี่ยมองภาพตรงหน้า แล้วตะโกนลั่นด้วยความตกใจ
เห็นเฉินวั่นหลี่นั่งอยู่กับที่ กระทั่งจะลุกขึ้นยืนยังไม่ขยับ แค่งอนิ้วขวาดีดขึ้นเท่านั้น
พลังปราณสีเขียวอมฟ้าผุดขึ้นจากกลางอากาศราวกับไร้ที่มา ล่องลอยรวมตัวกัน แวบเดียวทั่วทั้งห้องก็ถูกสีเขียวอมฟ้านั้นคลุมเคลือไปหมด
อากาศเริ่มลอยกระจายกลิ่นไอแห่งชีวิตอันเข้มข้น
เมื่อทุกคนหายใจเข้าออก ปราณสีเขียวก็พุ่งเข้าสู่ปากของทุกคน
แค่ชั่วอึดใจ ชางหมิงยวี่ที่เมื่อครู่ยังกลิ้งทุกข์ทรมานก็รู้สึกเบาสบายราวป่วยไข้อะไรไม่เป็น ความเจ็บปวดเมื่อสักครู่หายวับไปราวกับไอน้ำ
อาการของฝูโหซูและชางจิ่งเหลียงก็หายสิ้นเชิงในทันที
ทั้งสามมองเฉินวั่นหลี่ด้วยความตกตลึง
ฟู่เมิ่งเซี่ยไม่ใช่คนโง่ เธอกล้าเอาสิ่งนี้มาข่มขู่เฉินวั่นหลี่ ย่อมต้องมั่นใจเต็มร้อย!
ไวรัสที่ปั๋มขึ้นในห้องปฏิบัติการชั้นนำของอเมริกา ทั้งความสามารถในการแพร่ระบาดและความอันตรายสูง ล้วนเป็นของจริง
ยิ่งไปกว่านั้น ทั้งสามเพิ่งได้สัมผัสมันมาเอง แค่สูดไวรัสเข้าไปไม่กี่นาทีก็เริ่มมีอาการแล้ว
แต่เฉินวั่นหลี่แค่ดีดนิ้วก็จบมันได้งั้นเหรอ?
ฟู่เมิ่งเซี่ยไม่คิดมาก่อนเลยว่าไพ่ตายของเธอจะไร้ผลโดยที่ไม่สร้างความกระทบกระเทือนแม้แต่นิดเดียว?
ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความไม่เชื่อและความหวาดผวา ถ้อยคำข่มขู่ยังอยู่ปลายลิ้น เธอเพิ่งจะได้ลิ้มรสความสำเร็จของการข่มขู่เมื่อครู่นี่เอง!
ศาสตราจารย์ชีวภาพระดับแนวหน้าของอเมริกาผู้จัดหาไวรัสให้บอกไว้ว่า นอกจากยาเฉพาะทางแล้วไม่มีวิธีใดระงับไวรัสชนิดนี้ได้?
คนคนนั้นเป็นนักวิทยาศาสตร์ชีวภาพชั้นนำของอเมริกานะ!
ทำไม? ทำไมถึงเป็นแบบนี้?
เธอไม่มีทางรู้เลยว่าสิ่งที่เฉินวั่นหลี่เพิ่งใช้คือวิชาไม้เขียวหมื่นชีวิต ที่มีฤทธิ์บ่มเพาะทุกสรรพสิ่งและช่วยเหลือชีวิตผู้อื่น