เซียวจ้านไม่เคยเห็นราชางูเลือดปฏิกิริยารุนแรงขนาดนี้มาก่อน มันรีบควักแผ่นคำสั่งปิดกั้นออกมา โยนตรงไปยังจุดศูนย์กลางอักขระเวท
ชั่วขณะนั้นเอง ค่ายกลทั่วทั้งเทือกเขาเสวียนอู่ถูกเรียกใช้พร้อมกัน พลังปราณนับไม่ถ้วนแน่นเป็นแท่งเสา
ราชางูเลือดหมุนเวียนกระบวนบำเพ็ญ พลังปราณภายในค่ายกลไหลมารวมที่ตัวมัน มันแลบปากกว้างแล้วกลืนพลังปราณเข้าไปหมดสิ้น
ฉับพลัน เนื้อตัวของมันเกิดชั้นระยับเรืองรอง ทำให้ทั้งร่างดูใสกระจ่างขึ้นไปอีก ราวกับอาเกตสีเลือดชั้นดียักษ์
แต่เดิมเนื้อตัวของมันก็หยั่งยากอยู่แล้ว แม้แต่ผู้บรรลุขั้นเหนือธรรมดายังฝ่าการป้องกันได้ยากเย็น ตอนนี้ด้วยพลังปราณจากค่ายกลหนุนหลัง ยิ่งราวกับนักสู้ที่มีเกราะปราณคุ้มกันอีกชั้นหนึง
กุยอวี่จื่อกลับเพียงหัวเราะเยาะหนึ่งครา "สัตว์นรกเปิดสติขึ้นมาก็ยังเป็นสัตว์อยู่ดี คิดว่าแบบนี้จะรับความพิโรธของข้าได้อยู่หรือ"
ราชางูเลือดโกรธกริ้ว รัดตัวแน่นขึ้นเรื่อย ๆ กระดูกในตัวกุยอวี่จื่อดังเสียงหักลั่นไม่หยุด
แต่เขากลับไม่แสดงสีหน้ายอมแพ้แม้แต่นิด ยกหัวขึ้น พลังโกรธพุ่งฟ้าแล้วตะโกนขาด:
"ดาบนับหมื่นทะลวงหยินหยาง! ตัด!"
วินาทีถัดมา ดั้นสั้นนับหมื่นที่แต่งเนื้อจากพลังหยินชั่วร้ายพุ่งเข้าใส่ราชางูเลือดพร้อมกัน
ดั้นสั้นเหล่านี้ทุกเล่มล้วนแฝงพลังแห่งยมโลก มีแรงปะทะเท่าหมัดเต็มร้อยของปรมาจารย์ชั้นแปด
มีสำนวนกล่าวว่าหยดน้ำทะลุหิน สำหรับผู้เหนือธรรมดาแล้ว หมัดเดียวของปรมาจารย์ชั้นแปดอาจไม่ใช่เรื่องใหญ่?