หมิงเฟยอวี่กราบพื้นรัวดังเสียงปลายไม้ขวด
แต่เฉินวั่นหลี่กลับไม่ยอมเปิดปากสักที
ทำให้หล่อนตื่นตระหนกจนสุดขีด ครู่หนึ่งก็ไม่รู้จะเริ่มพูดเรื่องอะไรดี
ถ้าเป็นเฉินวั่นหลี่ ตอนนี้เขาจะอยากรู้อะไรมากที่สุด?
ใช่แล้ว ปรมาจารย์เฉินปลอมตัวนั่นไง!
"ปรมาจารย์เฉินปลอมตัวคนนั้น ตอนนี้ไม่ได้อยู่ในชิงเหมิงเฉิง ตั้งแต่ครั้งก่อนที่เผยตัวตอนรักษาคนเลี้ยงสัตว์ เขาก็ซ่อนตัวหายไปแล้ว!
ตอนนี้นอกจากตระกูลเยว่แล้ว คงไม่มีใครรู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน"
หมิงเฟยอวี่พูดรวดเดียวจบ
ดังที่คิด เฉินวั่นหลี่ขยับเปลือกตาขึ้นเล็กน้อย จุดประกายความสนใจขึ้นบนใบหน้า ทำให้หล่อนโล่งอกขึ้นเล็กน้อย
"ตระกูลเยว่รู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน? แล้วทำไมยังจับไม่ได้? ไม่ใช่ว่าถูกหลอกจนเจ็บหนักนี่หรือ?"
เฉินวั่นหลี่ถามขึ้นอย่างเชื่องช้า
"อาจเป็นเพราะกำลังรอคน ช่วงนี้ตระกูลเยว่รวบรวมผู้เชี่ยวชาญสายบู๊จำนวนมากไว้ บางทีอาจกำลังรอคนมาร่วมวงปราบปรามด้วยกันก็เป็นได้"
หมิงเฟยอวี่พูดอยู่นั้น ก็ถูกเสียงของหวังซีเกอตัดขาดฉับพลัน "เจ้าพูดเหลวไหล!"
หวังซีเกอเงยหัวพ้นจากผ้าห่ม แก้มแดงระเรื่อ แต่ดวงตากลับเต็มเปี่ยมด้วยคมเข็ม
"ข้าได้ยินว่าสามเจ้าสำนักเฉวียนเจินเสด็จมาถึงตัว บวกกับอาจารย์ใหญ่หลายรูปของต้าฟาน แม้ไอ้ตัวปลอมนั้นจะเป็นถึงขั้นเซียนเกินมนุษย์ ก็จับตัวได้แล้ว
แต่เธอคิดดูสิ ใครที่ถึงขั้นเซียนเกินมนุษย์ จะมาหลอกลวงเพื่อเงินไม่กี่พันล้านกับผู้หญิงคนเดียว? เธอเชื่อคำพูดตัวเองจริงหรือ?"
หมิงเฟยอวี่อึ้งงันพูดไม่ออกทันที
ไม่ต้องพูดถึงเซียนเกินมนุษย์ แม้แต่ปรมาจารย์ก็แทบไม่มีสักคนที่จะทำเรื่องแบบนี้
ราวกับคนที่หาเงินเดือนละแสนด้วยฝีมือตัวเอง แต่กลับไปขโมยบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปสองซองจากซูเปอร์มาร์เก็ต! นอกจากจิตใจจะมีปัญหาแล้ว คนปกติไม่มีทางทำแบบนั้น