ตัวเลขความเสียหายหกตัวลอยขึ้นมาจากกระหม่อมหมูป่า
คิ้วของซูมู่ขมวดเข้าหากัน
ดาเมจ 3 แต้ม M500 ของเขาเป็นของระดับ 3 คุณภาพเขียว ค่าอำนาจการยิงพื้นฐาน 22 ถ้ายิงถูกจุดตายอย่างน้อยควรได้ดาเมจสูงกว่า 40 แต้ม แต่นี่ได้แค่ 3 แถมยังมี 0 อีกตัว แปลว่าเกราะของเจ้าหมูป่าตัวนี้หักล้างดาเมจไปเกือบหมด
เขายิงรัว 15 นัดจนหมดแม็กกาซีน ทุกนัดเข้าเป้าที่หัว ทุกนัดยิงรอบดวงตา ดวงตาสองข้างของหมูป่าถูกยิงเข้าแต่แทบไม่เป็นอะไร แถมยังทำให้มันโกรธขึ้นอีก อาวุธปืนกับมอนสเตอร์ระดับ 7 สีเขียวนั้นแทบไร้ผล
หมูป่าบ้าคลั่งเต็มขั้น
มันตามเสียงปืน ก้มหัว งาเชิดหน้า พุ่งชนใส่ตึกที่ซูมู่อยู่
“ตูม...!”
การชนครั้งนี้รุนแรงกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา ทั้งตึกสั่นสะเทือน รอยร้าวบนกำแพงลามจากชั้นหนึ่งขึ้นไปถึงชั้นสาม พื้นใต้เท้าซูมู่แตกลายเป็นใยแมงมุม
หมูป่าพุ่งชนจนตัวเองถอยหลังไปสองสามก้าว เข้าสู่สภาวะมึนงง
ตอนนี้แหละ
ซูมู่ไม่ลังเล
เขามองไปที่พื้นด้านล่าง... สูงประมาณเจ็ดแปดเมตร ด้วยพลังกายของเขาตอนนี้ กระโดดลงไปไม่น่ามีปัญหา แต่เขาไม่เลือกกระโดด เขาเลือกวิธีที่เร็วกว่า
“พุ่งแทง”
ทันทีที่สกิลทำงาน ร่างของเขาหายวับไปตรงที่ภายใต้การนำของทวน วินาทีต่อมา เขามาอยู่ตรงใต้หมูป่าพอดิบพอดี... ไม่ใช่กระโดดลงจากตึก แต่ “เทเลพอร์ต” จากบนตึกมาอยู่ตรงหน้าหมูป่า