ซูมู่ใช้จิตติดตามกลุ่มแสงสีทองกลุ่มจุดแสงสีทองนั้น จากท้องไปจนถึงหัวใจ จากหัวใจไปจนถึงแขนขา เขา “เห็น” จุดแสงเหล่านั้นสว่างขึ้นเล็กน้อยเมื่อผ่านหัวใจ ราวกับมีพลังบางอย่างในหัวใจทำการเสริมพลังให้พวกมัน
แต่การเปลี่ยนแปลงนั้นละเอียดอ่อนเกินไป
ละเอียดอ่อนจนเขาแทบจะแยกไม่ออกว่าจุดแสงสีทองเหล่านั้นมาจากเหล้ายา หรือเป็นสิ่งที่สายเลือดทองคำของเขามีอยู่แต่เดิม
เขาลืมตาขึ้น มองไปที่แผงสถานะ
[สายเลือดทองคำ·ระยะโตเต็มที่ (กำลังวิวัฒนาการ)]
ในแถบสถานะมีสามคำนั้นปรากฏขึ้นมาจริงๆ ไม่ใช่ “วิวัฒนาการเล็กน้อย” ไม่ใช่ “เสถียร” แต่เป็น “กำลังวิวัฒนาการ” ถึงแม้จะไม่มีการเปลี่ยนแปลงทางตัวเลข แต่การมีอยู่ของสามคำนั้นก็เป็นสัญญาณอย่างหนึ่ง... สายเลือดทองคำของเขากำลังเกิดการเปลี่ยนแปลงบางอย่างจริงๆ
“ได้ผล แต่ช้ามาก”
ซูมู่วางเหล้ายานั้นไว้ข้างๆ แล้วประเมินในใจ ถ้าตามความเร็วนี้ อาจต้องดื่มต่อเนื่องกันสิบยี่สิบขวดถึงจะเห็นการเพิ่มขึ้นของคุณสมบัติอย่างชัดเจน แต่เขามีโสมโลหิตเพียงต้นเดียว และเมื่อครู่ที่ผ่านมาก็ใช้รากฝอยของมันไปนิดหนึ่งแล้ว ต้องรอให้มันงอกใหม่ก่อนถึงจะเก็บได้อีก
“อย่างน้อยก็พิสูจน์แล้วว่าเส้นทางนี้ไปได้” เขาปิดฝาขวดเหล้ายาให้แน่น วางไว้บนชั้นที่สูงที่สุดของชั้นเก็บเสบียง “ไว้มีโอกาสค่อยหาวัตถุดิบและเหล้าพื้นฐานเพิ่ม แล้วค่อยทำอีกชุด”