แสงสว่างวาบขึ้น เมื่อทัศนวิสัยกลับมาชัดเจน เขาก็ยืนอยู่บนยอดตึกสูงหลังเดิมอีกครั้ง
เมืองถ่านอัสดงยังคงเป็นเวลากลางวัน ไร้หมอกหนาทึบ มองเห็นแนวหอคอยป้องกันที่อยู่ไกลออกไปได้อย่างชัดเจน
แต่เขาไม่ได้ลงมือทันที เขาเปิดแผนที่ตรวจสอบตำแหน่งทางเข้าสถานที่ลับอีกครั้งก่อน... มันอยู่ลึกเข้าไปในเขตสิ่งประหลาด ต้องผ่านถนนสามสายและพื้นที่โล่งกว้างหนึ่งแห่ง
จากข่าวที่ได้มาก่อนหน้านี้ จุดเด่นของสถานที่ลับแห่งนั้นคือ ต้องเปิดใช้งานทางเข้าที่แตกต่างกันอย่างน้อยสามแห่งพร้อมกันจึงจะเปิดได้
เขาคนเดียวทำไม่สำเร็จ
เดิมทีเขาเคยคิดว่าจะออกสำรวจรอบนอกด้วยตัวเองก่อน เก็บทรัพยากรที่พอจะเอาไปได้ให้หมดแล้วค่อยชวนคนอื่น แต่การเปิดสถานที่ลับก็เป็นด่านแรกที่เขาข้ามไปไม่ได้
เมื่อตัดสินใจได้แล้ว เขาก็เปิดเครื่องมือสื่อสาร ส่งข้อความหาหลินอวี่เวยก่อน: “มีสถานที่ลับแห่งหนึ่ง สนใจไหม?”
หลินอวี่เวยตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว: “นายมาหาฉันทีไร ไม่เคยมีเรื่องดีเลย สถานที่ลับนี่คงไม่ได้จะให้ฉันต้องจ่ายอะไรอีกใช่ไหม?”
“คราวนี้ถือเป็นสวัสดิการของกิลด์”
“ฮึ สวัสดิการกิลด์ งั้นคนในกิลด์ก็ต้องไปกันหมดน่ะสิ ฉันนึกว่านายชวนแค่ฉันคนเดียวซะอีก”
ซูมู่ไม่ได้อธิบายอะไร เขาส่งคำเชิญให้หลินเสี่ยวเหอต่อ อีกฝ่ายตอบกลับเร็วยิ่งกว่า มีเพียงคำเดียว: “ได้”
เมื่อทั้งสามคนมารวมตัวกัน สายตาของหลินอวี่เวยกวาดผ่านซูมู่กับหลินเสี่ยวเหอ ก่อนจะถามขึ้นว่า “ไม่ชวนเฉินจวินมาด้วยเหรอ?”