หลังจากพวกมันตกลงบนพื้นทรายแล้ว ต้องรออีกหลายวินาทีกว่าจะมีรูปร่างใหม่ก่อตัวขึ้นจากใต้ดิน
ตัวหนึ่งถึงกับไม่ลุกขึ้นทันที มันคุกเข่าข้างหนึ่งอยู่ในหลุมทราย ใช้กรงเล็บทั้งสองข้างยันพื้น หางลากไปด้านหลังอย่างไร้เรี่ยวแรง ราวกับการฟื้นคืนชีพแต่ละครั้งกำลังผลาญแกนกลางบางอย่างของมันอย่างรวดเร็ว
ซูมู่เหลือบมองแถบค่าประสบการณ์บนหน้าต่างสถานะของตัวเอง
หลังเลื่อนระดับเป็น 17 ค่าประสบการณ์จากผู้เฝ้าประตูสีม่วงเหล่านี้ก็เริ่มคำนวณใหม่จากสิบแต้ม แต่เพดานค่าประสบการณ์จากมอนสเตอร์ระดับต่ำกลับไม่สูงเท่าก่อนหน้านี้
ตอนนี้ความเร็วในการเลื่อนระดับของเขาช้าลงเล็กน้อยเมื่อเทียบกับตอน Lv16 แต่ก็ยังคงที่
“ถ้าฟาร์มแบบนี้ต่อไปได้เรื่อย ๆ ก็คงดี” เขาคิด
แต่เห็นได้ชัดว่าเป็นไปไม่ได้
เขาเงยหน้ามองหลุมทรายสีม่วงที่กำลังฟื้นตัวอย่างช้า ๆ สัญญาณเตือนเรื่องเสียงสะท้อนยังคงกะพริบอยู่ตรงขอบหน้าต่างสถานะ แต่เขายังไม่รีบใช้
ที่นี่ไม่ใช่สถานที่ปลอดภัย เขาเองก็ไม่อยากวอกแวกจากการต่อสู้ไปฟังสิ่งที่ไม่รู้ว่าจะส่งเสียงอะไรมา
ระหว่างที่พวกมอนสเตอร์ยังฟื้นคืนชีพ เขาเปิดเครื่องมือสื่อสารแล้วส่งข้อความตอบหลินอวี่เวย
“ทางนี้ไม่เป็นไร เจอจุดมอนสเตอร์แปลก ๆ พวกมันฟื้นคืนชีพได้ แถมยิ่งสู้ก็ยิ่งแข็งแกร่ง รายละเอียดไว้กลับไปแล้วค่อยเล่าให้ฟัง”
หลินอวี่เวยตอบกลับอย่างรวดเร็ว “เห็นค่าพลังชีวิตของคุณคงที่ดี อย่าปล่อยให้พวกมันถ่วงเวลา ฉันจะไปจัดการจุดข่าว เสร็จแล้วจะกลับไปที่กระเช้า ติดต่อกันได้ตลอด”