ตอนนี้ดูเหมือนว่า ถึงเขาจะหาหลุมนั่นเจอ แต่ถ้าใช้มือเปล่าขุดลงไป ไอ้นี่ก็คงมุดดินหนีไปแล้ว พอขุดถึงมันก็หายไปตั้งแต่ข้างใต้แล้ว
ความรู้สึกโล่งอกที่เพิ่งนึกได้เอ่อท้นขึ้นมาในใจ
ของวิเศษจากสวรรค์อย่างนี้ ไม่ใช่ของที่ได้มาง่าย ๆ จริง ๆ
ที่เขาเก็บมาได้ หนึ่งเพราะข่าวมีพิกัดชัดเจน สองเพราะสะเก็ดระเบิดมือตัดรากฝอยของมันพอดี... การโจมตีครั้งนั้นกระตุ้นการล็อกจุดอ่อน พุ่งเข้าใส่ตัวโสมโลหิตอย่างแม่นยำ ทำให้มันบาดเจ็บ เลยหนีไม่ทัน
โชคล้วน ๆ แต่ก็ไม่ใช่โชคทั้งหมด
ซูมู่นั่งยองอยู่หน้าแท่นปลูก จ้องมองโสมโลหิตที่ตอนนี้ปักนิ่งอยู่ในดินอย่างสงบเงียบ พลางใช้ความคิด
ต่อไปถ้าเจอของวิเศษจากสวรรค์แบบเดียวกันอีก จะคิดค่อย ๆ ขุด ค่อย ๆ เก็บไม่ได้แล้ว ต้องชิงลงมือก่อน... ขว้างระเบิดจากระยะไกลควบคุมตัวมันไว้ หรือใช้บางอย่างดักจับมันไว้ ยังไงก็ต้องไม่ให้มันมีโอกาสหนี
เขาลุกขึ้นยืน ปัดดินที่ติดอยู่บนมือ
การหมักเหล้ายาเสร็จสมบูรณ์แล้ว
ในโหลแก้วบนแท่นสร้าง ของเหลวกลายเป็นสีแดงเข้ม... ไม่ใช่สีแดงขุ่น แต่เป็นสีใสโปร่งราวกับทับทิม
รากฝอยโสมโลหิตชิ้นเล็กนั้นละลายจนหมดสิ้น หายไปในน้ำเหล้า เหลือแต่กากธัญพืชไม่กี่เม็ดจมอยู่ก้นโหล
ซูมู่หยิบโหลแก้วขึ้นมา บิดจุกไม้ออก กลิ่นหอมแรงของเหล้าพุ่งเข้าจมูก... ไม่ใช่กลิ่นแอลกอฮอล์เสียดจมูกแบบเหล้าขาวทั่วไป แต่เป็นกลิ่นหอมอ่อนหวาน ราวกับสมุนไพรและผลไม้ผสมรวมกัน