กระเช้าเคลื่อนไปข้างหน้าอย่างเชื่องช้า
โครงร่างของฐานทัพทหารเริ่มชัดเจนขึ้นเรื่อย ๆ... กำแพงปูนสีเทา ด้านบนขึงด้วยลวดหนามสนิมเขรอะ ภายในกำแพงมีอาคารเตี้ย ๆ สองสามหลัง รูปทรงเหลี่ยม ๆ ดูคล้ายโรงนอนหรือโกดังเก็บของ หอคอยตรงมุมเป็นทรงสี่เหลี่ยม แท่นด้านบนโล่งว่าง
เงียบ เงียบเกินไป
ฐานทัพทหารแห่งหนึ่ง ถึงจะถูกทิ้งร้างไปแล้ว แต่ก็น่าจะมีมอนสเตอร์เดินเพ่นพ่านบ้าง แต่ซูมู่มองมาสักพักแล้วก็ยังไม่เห็นแม้แต่สิ่งที่เคลื่อนไหว
พวกมอนสเตอร์ซ่อนอยู่ในอาคารเหรอ?
หรือว่า... พวกมันกำลังรออะไรอยู่?
ซูมู่ส่ายหน้า ไม่คิดมากอีกต่อไป จะซ่อนอยู่ที่ไหนก็ช่าง เพราะยังไงเขาก็ไม่ลงไปอยู่ดี โยนระเบิดเสร็จก็หนีไป ไม่สนว่ามันจะระเบิดโดนอะไร
กระเช้าเคลื่อนมาถึงเหนือฐานที่มั่นพอดี
“เอาล่ะ”
ซูมู่กดปุ่มปล่อย
ถังแก๊สเหลวหลุดออกจากหลังคากระเช้า ชนวนถูกจุดไฟ ลากหางประกายไฟยาวเรียวอยู่ในความมืดก่อนร่วงลงสู่ฐานทัพด้านล่าง
เขามองผ่านกระจกลงไป... ถังพวกนั้นเล็กลง ๆ ๆ สุดท้ายก็หายวับไปในหมอกหนาทึบและรัตติกาล
จากนั้น เขาก็ได้ยินเสียงแหวกอากาศ
ไม่ใช่เสียงลมจากการร่วงของถัง แต่เป็นอะไรที่แหลมกว่า บาดหูกว่า ราวกับมีอะไรบางอย่างเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูง
แต่ยังไม่ทันได้ฟังชัด
ตู้ม!!!
ลูกไฟลุกขึ้นจากพื้นดิน สว่างจ้าท่ามกลางความมืด