ภายในเขตแดนของต้าเฟิง ณ นครขนาดมหึมาแห่งหนึ่งในดินแดนหนาวเหน็บสุดขั้ว
ไป๋หลิ่วซียืนอยู่ในทางเดิน กำลังเตรียมกลับที่ตั้ง เครื่องมือสื่อสารในมือสั่นขึ้น
บนหน้าจอปรากฏข้อความสั้น ๆ ว่า “ผู้บังคับกองพลเรียกพบ รีบมา”
เธอชำเลืองดูเวลา นับจากรายงานผลครั้งล่าสุดยังไม่ถึงสิบสองชั่วโมง
การเรียกพบอย่างเร่งด่วนในเวลาเช่นนี้หมายความว่ามีข่าวใหม่ที่ต้องตรวจสอบ หรือไม่ก็มีผู้มีอำนาจระดับสูงกว่านั้นเข้ามาแทรกแซง เธอหันหน้าเดินไปทางห้องประชุม ฝีเท้าเร็วกว่าปกติเล็กน้อย
ในห้องประชุมสีขาวเทาห้องนั้น มีคนนั่งอยู่ริมโต๊ะยาวรูปวงรีเพียงสองคน
นายทหารผมสีเทาขาวนั่งอยู่ที่ตำแหน่งประธาน มือทั้งสองประสานกันวางบนโต๊ะ ข้าง ๆ คือเจ้าหน้าที่ทหารผู้รับผิดชอบด้านข่าว เมื่อเห็นไป๋หลิ่วซีเดินเข้ามา นายทหารผมสีเทาขาวก็ยกมือขึ้นเล็กน้อยเป็นสัญญาณให้เธอนั่ง แล้วเอ่ยเข้าเรื่องทันที
“เครื่องหมายที่คุณทิ้งไว้ในคทาแห่งน้ำแข็งนั่น ตอนนี้ยังติดตามพิกัดของอีกฝ่ายได้อยู่ไหม”
ไป๋หลิ่วซีนั่งลงริมโต๊ะ “ได้ สัญญาณคงที่มาตลอด กระเช้าที่เขาโดยสารยังเคลื่อนที่ตามปกติ มุ่งหน้าไปทางตะวันออกเฉียงใต้ของเขตชานเมืองถ่านอัสดง ไม่มีเบี่ยงเบนผิดปกติ”
นายทหารผมสีเทาขาวพยักหน้าเล็กน้อย นิ้วเคาะโต๊ะเบา ๆ สองครั้ง “อย่างนั้นก็ยืนยันได้เกือบแน่นอนแล้วว่าเขายังมีชีวิตอยู่จริง และสภาพไม่ได้รับผลกระทบมากนัก”
ไป๋หลิ่วซีขมวดคิ้ว “ผู้บังคับกองพล เกิดอะไรขึ้นหรือ”
นายทหารผมสีเทาขาวไม่ได้ตอบในทันที เขา
ดึงเอกสารบาง ๆ ออกมาจากใต้โต๊ะ เปิดหน้าแรกแล้วเลื่อนมาตรงหน้าเธอ ไป๋หลิ่วซีก้มมอง...นั่นคือบันทึกความผันผวนของพลังงาน พิกัดระบุอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเขตชานเมืองถ่านอัสดง เวลาที่บันทึกไว้คือเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน