การโจมตีระลอกสามมาถึงแล้ว คราวนี้มาจากสองทิศทางพร้อมกัน
ทางซ้าย สายฟ้ามาก่อนมอนสเตอร์ สายฟ้าสีขาวอมฟ้าฟาดออกมาจากป่าทึบ ไม่ได้ฟาดใส่ใครคนใดคนหนึ่ง แต่ฟาดลงกลางลานว่างในแคมป์ พื้นระเบิดเป็นหลุมดำไหม้ ดินถูกเผาจนกลายเป็นแก้ว ส่งกลิ่นโอโซนฉุนแสบจมูก
ตามด้วยสายที่สอง สาม สี่... สายฟ้าฟาดกระหน่ำราวกับพายุฝน ไม่มีรูปแบบ ไม่มีหยุดพัก แต่ละสายพุ่งตรงลงมายังจุดที่คนหนาแน่นที่สุดอย่างแม่นยำ
บางคนกลายเป็นซากไหม้เกรียมกลางสายฟ้า บางคนถูกช็อตลอยขึ้นแล้วล้มลงชักกระตุก บางคนไม่มีแม้แต่เสียงร้อง ก่อนจะกลายเป็นซากศพที่ควันลอยกรุ่น
ก็อบลินอสนีบาตเดินออกมาจากความมืด
ร่างของมันใหญ่กว่าก็อบลินทั่วไปเท่าตัว แต่เทียบกับราชันย์อสูรกระทิงแล้ว มันเล็กเหมือนเด็ก
ผิวหนังเป็นสีขาวเทาผิดปกติ เต็มไปด้วยลายเส้นสีม่วงอมฟ้าละเอียดยิบราวกับมีบางอย่างไหลเวียนอยู่ใต้ผิว... นั่นคือพลังงานสายฟ้า มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า ราวกับงูเล็ก ๆ ว่ายวนอยู่ในเส้นเลือดของมัน
มันสวมเสื้อคลุมเวทมนตร์ขาดวิ่น สีเทาฟ้า ริมขอบมีรอยไหม้ ชายเสื้อมีควันสีเขียวลอยอยู่ ในมือถือคทาเวท ปลายคทาฝังอัญมณีสีน้ำเงินขนาดเท่ากำปั้นที่มีประกายไฟกระโดดไม่หยุด
ทุกครั้งที่อัญมณีเต้น สายฟ้าก็ฟาดลงมาจากท้องฟ้า ตาของมันเป็นสีฟ้าสว่าง ในแววตาไร้อารมณ์ มีเพียงความคลั่งไคล้บริสุทธิ์ราวกับถูกสายฟ้าครอบงำทุกความคิด