หอธนูสำรองยังคงตั้งอยู่อย่างปลอดภัยอีกด้านหนึ่งของกระเช้า เปลือกภายนอกสมบูรณ์ดี จังหวะการยิงมั่นคง ราวกับการถูกทำลายเมื่อครู่ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับมันเลย
มือของหงส์ร้ายแห่งสวนละครยกขึ้นอีกครั้ง
ความทนทานของหอธนูสำรองลดฮวบจาก 100% เหลือ 80% ตามด้วย 60% และ 40% ก่อนจะแตกหักพร้อมเสียงปริแตกที่ทุ้มหนักกว่าเมื่อครู่ ร่วงหล่นจากด้านข้างกระเช้าและหายไปในหมอกหนา
ซูมู่มองไปยังทิศทางที่หอธนูทั้งสองต้นร่วงลงไป มองชิ้นส่วนที่กลิ้งไปมาในหมอก แยกส่วนออกจากกัน แล้วถูกความมืดกลืนกิน ดวงตาเต็มไปด้วยความโกรธ
หอธนูเหล่านั้นไม่ใช่แค่อาวุธของเขา
นั่นคือผลลัพธ์ที่เขาเอาชีวิตเข้าแลกมาในเมืองถ่านอัสดง...หอธนูระดับห้าสองต้น ใช้ผลึกพิศวงไปกว่าสามพันชิ้น ก่อร่างสร้างขึ้นจากศูนย์ทีละขั้น มันคือหลักฐานของทุกสิ่งที่เขาสั่งสมมาในโลกใบนี้ คือสิ่งที่เขาฉุดออกมาจากซากปรักหักพังและแอ่งเลือด เป็นของที่เป็นของเขาอย่างแท้จริง แต่กลับหายวับไปอย่างนี้ ถูกสิ่งนั้นปัดตกจากกระเช้าราวกับกวาดขยะทิ้ง
ซูมู่ลดมือลงจากขอบหน้าต่าง
สายเลือดทองคำของเขาพลันขยายตัวอย่างรุนแรงในชั่วพริบตา รัศมีสีทองระเบิดออกจากผิวหนัง ราวกับบางสิ่งในร่างกายถูกจุดไฟจนลุกโชน ดวงตาของเขากลายเป็นสีทองบริสุทธิ์ ขอบม่านตาสั่นไหวด้วยลวดลายละเอียดคล้ายเปลวเพลิง
เขาไม่จำเป็นต้องปิดบังอีกแล้ว
“อาวุธกิลด์ รวมพลังสามัคคี”