[สังหาร Lv2 แมวปีศาจพิษร้ายสีเขียว ค่าประสบการณ์ +3]
แต่เขาไม่หยุด
กระบวนท่าที่สี่ ปลายทวนตวัดผ่านลำคอของแมวอสูร... ไม่ใช่แทง แต่เป็นเชือด คมทวนอันคมกริบผ่าผิวหนัง กล้ามเนื้อ หลอดลม เลือดสีเขียวหม่นทะลักพรวด
กระบวนท่าที่ห้า ปลายทวนแทงเข้าจากท้ายทอย ทะลุออกลำคอ
กระบวนท่าที่หก สะบัดข้อมือ ปลายทวนควงอยู่ในโพรงกะโหลกครึ่งรอบ
กระบวนท่าที่เจ็ด ส่งทวนยาว สะบัดศพแมวอสูรให้ลอยกระเด็น กระแทกต้นไม้ใหญ่ แล้วทรุดฮวบลงมา
ต่อด้วยพุ่งแทง พุ่งแทงศพแมวปีศาจพิษร้ายให้ลอยขึ้นฟ้าอีกครั้ง
ไม่ใช้สกิลเหลียนจีต่อ
ซูมู่เก็บทวน ยืนอยู่ที่เดิม มองศพที่ถูกฟาดจนเละไม่เหลือสภาพ
รวมทั้งหมด 9 กระบวนท่า ดูเหมือนยืดยาว แต่จริง ๆ เกิดขึ้นภายใน 4 วินาที และถึงอย่างนั้น พุ่งแทงก็ต่อเนื่องไร้รอยต่อ
ส่วนแมวปีศาจพิษร้ายนั้น ตายตั้งแต่กระบวนท่าที่สามแล้ว
มอนสเตอร์ระดับสองคุณภาพน้ำเงิน สิ่งที่เมื่อก่อนต้องใช้ปืนพก ระเบิดมือ แถมยังต้องหาข้อได้เปรียบจากภูมิประเทศถึงจะรับมือไหว บัดนี้เล่นคอมโบไม่ทันจบก็สิ้นชื่อ
ช่องว่างระหว่างผู้เปลี่ยนอาชีพกับผู้ไม่เปลี่ยนอาชีพ ห่างกันชนิดเหลือเชื่อ
เขานึกถึงตอนรับมือยักษ์ถือขวานน้ำเงินตัวนั้น... พลังโจมตี 72 พลังกาย 65 โซ่เส้นเดียวตรึงการเคลื่อนไหว
เขาใช้ปืนพกยิง 7 นัด ทุกนัดเจาะศีรษะ ถึงกำจัดมันได้อย่างหวุดหวิด
ตอนนั้นเขาคิดว่าตัวเองเก่งมากแล้ว เพราะในแชนแนลคนส่วนใหญ่ยังกลัดกลุ้มกับน้ำแร่ขวดเดียว ส่วนเขาสามารถล่ามอนสเตอร์ระดับสองคุณภาพน้ำเงินเดี่ยว ๆ ได้
แต่พอมองย้อนกลับไป นั่นมันเก่งตรงไหน?
ตอนนั้นเขาไม่มีโบนัสอาชีพ ไม่มีสกิลอาชีพ ไม่มีอาวุธอาชีพ ใช้แค่ปืนพกคุณภาพเขียวกับพรสวรรค์ประเภทกฎอีกสองอย่างประคองตัว กว่าจะล้มมอนสเตอร์ที่โดนโซ่ตรึงได้สักตัวยังต้องเปลืองแรงขนาดนั้น
แล้วตอนนี้ล่ะ?
มอนสเตอร์ระดับสองคุณภาพน้ำเงินตัวหนึ่ง คอมโบยังไม่ทันจบก็ตายสนิท เขายังไม่ทันใช้กวาดล้างพันทัพปิดฉาก ไม่ต้องใช้คอมโบชุดที่สอง ไม่ต้องเปลี่ยนเป็นอาวุธระยะไกล
นี่คือการเปลี่ยนอาชีพ
การก้าวกระโดดจาก “คนธรรมดา” สู่ “เหนือสามัญ”
แต่ไม่นาน ซูมู่ก็อดส่ายหัวไม่ได้