ซูมู่เดินต่อไปข้างหน้า
ทิวทัศน์ในส่วนลึกของวิทยาเขตแตกต่างจากพื้นที่รอบนอกโดยสิ้นเชิง
เดินไปได้ไม่ถึงสองร้อยเมตร ก็เริ่มมีมอนสเตอร์ปรากฏตัว ไม่ใช่แบบศูนย์หนึ่งหรือสองตัวที่เห็นก่อนหน้านี้ แต่เป็นกลุ่มละสามห้าตัว กระจายอยู่สองข้างถนนร่มรื่น หน้าประตูตึกเรียน ริมแปลงดอกไม้
ระดับก็ต่างออกไป ระดับหนึ่งแทบจะสูญพันธุ์ ระดับสองกลายเป็นเศษสวะชั้นต่ำที่สุด ระดับสามพบเห็นได้ทั่วไป ระดับสี่ก็ไม่น้อย บางครั้งยังเห็นร่างของระดับห้าอีกด้วย
พวกมันเดินเตร็ดเตร่ในวิทยาเขต บางตัวกำลังแทะกินอะไรบางอย่าง บางตัวก็กัดกันเอง บางตัวก็แค่เดินไปมาไร้จุดหมาย
ซูมู่ฟันฝ่าไปตลอดทาง ทวนยาวพุ่งแทงบ้าง กวาดฟาดบ้าง ทุกการโจมตีมุ่งไปที่จุดตาย ทุกการโจมตีเป็นการสังหารในครั้งเดียว มอนสเตอร์ที่ต่ำกว่าระดับห้า ต่อหน้าเขา อยู่ได้ไม่ถึงกระบวนท่าเดียว
[สังหาร Lv3 ซอมบี้เน่าเปื่อย ค่าประสบการณ์ +0.1]
[สังหาร Lv4 ซอมบี้อารักขา ค่าประสบการณ์ +1]
[สังหาร Lv5 ปีศาจเย็บร่าง ค่าประสบการณ์ +2]
ค่าประสบการณ์เพิ่มขึ้นอย่างช้าๆ แต่มั่นคง
เขามองดูหลอดประสบการณ์......เหลืออีกแค่ร้อยกว่าจุดก็จะถึงระดับห้า ด้วยความเร็วระดับนี้ ฆ่ามอนสเตอร์ระดับสี่อีกประมาณร้อยตัว หรือมอนสเตอร์ระดับห้าห้าสิบตัว ก็จะขึ้นระดับห้าได้
ซูมู่สังหารมอนสเตอร์ไปพร้อมกับวิเคราะห์กฎการกระจายตัวของมอนสเตอร์ในพื้นที่นี้