เช่นนั้น ซูมู่ค้นหาไปพลางเดินไปพลาง
น้ำหนักบรรทุกเพิ่มขึ้นเป็น 20 กิโลกรัม
ส่วนใหญ่เป็นพวกชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ที่แยกส่วนแล้ว เช่น การ์ดจอ ชิ้นส่วนทำความเย็น แถมยังเจอมือถือรุ่นเก่าไม่ต้องปลดล็อกอีกหลายเครื่อง
ตอนนี้เขามาถึงหน้าโรงแรมแห่งหนึ่ง
ซูมู่ยืนอยู่หน้าอาคารสูงสี่ชั้น เงยหน้ามองสำรวจ
ผนังด้านนอกปูกระเบื้องสีเหลืองนวล แม้จะผ่านมาหลายปี แต่ยังดูแลรักษาได้ไม่เลว เหนือประตูใหญ่มีป้ายสีแดงแขวนอยู่... ตัวอักษรใหญ่สี่ตัว “โฮเต็ลหงโต้ว” ฟอนต์แบบอักษรไคทองที่นิยมในยุค 90 มีหลุดลอกไปหลายจุด เผยให้เห็นสนิมด้านล่าง
บนถนนทั้งสาย นี่คืออาคารที่เด่นที่สุด
ซูมู่ดึงสายตากลับมา คิดคำนวณในใจอย่างรวดเร็ว
ค้นหามาตลอดทาง สิบกว่าบ้านหลัง เปิดได้หีบสมบัติสีเทาแค่ใบเดียว ไม่รู้ว่าโชคตัวเองแย่เกินไป หรืออัตราดรอปหีบสมบัติมันต่ำขนาดนี้กันแน่?
แต่จากประสบการณ์สองวันนี้ ยิ่งเป็นที่อันตราย โอกาสได้ของดูเหมือนจะยิ่งสูง
เมื่อวานหีบสมบัติเงินสองใบนั้น ใบหนึ่งอยู่ในรังก็อบลิน รอบๆ มีแต่ลูกอ่อน อีกใบอยู่ในที่ที่ก็อบลินตัวเต็มวัยนับร้อยกำลังต่อสู้กับมนุษย์วัว
แล้วโรงแรมตรงหน้านี้ สี่ชั้น ในหมู่บ้านตากอากาศนับว่าเป็นที่ที่มีคนพลุกพล่าน จำนวนซอมบี้ข้างในต้องไม่น้อยแน่