ฉายาแม่ทัพหน้ากระดูกในระบบลำดับชั้นของสิ่งพิศวงนั้นเกือบจะอยู่บนจุดสูงสุดแล้ว แต่เหนือจุดสูงสุดยังมีตำแหน่งที่สูงกว่า และผู้ที่นั่งอยู่บนนั้นคือราชาผี
เขาไม่อยากติดอยู่ใต้ตำแหน่งนั้นไปตลอด และเถาโมอวิ๋นตรงหน้าก็มอบทิศทางใหม่ให้เขา
หากสยบเถาโมอวิ๋นต้นนี้ได้ ด้วยพลังงานที่มันมีอยู่และสภาพที่กำลังวิวัฒนาการ ก็เพียงพอจะผลักดันให้เขาก้าวข้ามธรณีที่ไม่เคยข้ามพ้นมาได้
ถึงตอนนั้น เขาก็ไม่จำเป็นต้องทำตามคำสั่งของราชาผีอีก ไม่ต้องจำกัดการกระทำให้อยู่ในเส้นทางที่คนอื่นวางไว้ สิ่งที่เขาต้องการ เขาจะเป็นคนตัดสินใจเอง และจะคว้ามันมาด้วยตัวเอง
เถาโมอวิ๋นที่กำลังวิวัฒนาการตรงหน้านี้ คือก้าวสำคัญที่สุดบนเส้นทางนั้น
เขาเปรียบเทียบทางเลือกทั้งสองในใจอย่างรวดเร็ว
เจ้าสาวผีสั่งให้เขาไปซุ่มโจมตีกองกำลังชั้นยอดของมนุษย์ที่สวนสัตว์ แล้วแย่งสิทธิ์สังหารจระเข้ยักษ์มา แต่ผลตอบแทนจากการต่อสู้นั้นมีจำกัด ต่อให้แย่งสังหารจระเข้ยักษ์ได้สำเร็จ สิ่งที่ได้มาก็เป็นเพียงบัฟที่ส่งผลต่อสนามรบเฉพาะบริเวณ เมื่อเทียบกับศักยภาพในการวิวัฒนาการที่เถาโมอวิ๋นมอบให้แล้ว นับว่าอยู่คนละระดับกันโดยสิ้นเชิง
ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้ทั้งเจ้าสาวผีและผู้เดินทางในหมอกดำต่างถูกตรึงอยู่ในแนวรบด้านหน้า เขาอาศัยช่วงจังหวะนี้จัดการเรื่องเถาโมอวิ๋นตามลำพัง ต่อให้ภายหลังถูกซักถาม ก็แค่ตอบว่า “ระหว่างทางเจอเหตุไม่คาดคิดจนต้องปะทะ” ก็เอาตัวรอดไปได้แล้ว
อีกอย่าง เขาหาเถาโมอวิ๋นมาได้เอง แล้วทำไมต้องอธิบายให้พวกนั้นฟังด้วย