อีกฟากหนึ่งของสวนสัตว์ หน่วยของจางเผิงกำลังเลาะเลี่ยงฝูงม้าลายกลายพันธุ์อย่างระมัดระวัง
ฝูงม้าลายนั้นมีอย่างน้อยสามสิบสี่สิบตัว รูปร่างใหญ่กว่าม้าลายทั่วไปทั้งตัว ลายบนตัวไม่ได้เป็นสีขาวดำอีกต่อไป แต่เป็นสีแดงเข้มกับเทาดำสลับกัน ราวกับมีบางสิ่งทิ้งรอยแผลที่ไม่อาจลบเลือนไว้บนตัวพวกมัน
ดวงตาพวกมันเป็นสีแดงฉาน รูจมูกพ่นไอขาวโพลน กีบเท้าเขี่ยดินเป็นรอยลึกเป็นทางยาว
หน่วยของจางเผิงย่อตัวอยู่หลังกำแพงเตี้ยๆ ด้านหนึ่ง แทบไม่กล้าหายใจ
ฝูงม้าลายนั่นอยู่ในสภาพไม่ปกติ...เห็นได้ชัดว่าพวกมันถูกอะไรบางอย่างทำให้ตกใจกลัว ความระแวดระวังสูงมาก แค่มีอะไรขยับนิดหน่อยก็พร้อมจะคลุ้มคลั่ง
ม้าลายน้อยตัวหนึ่งวิ่งออกมานอกฝูง มุ่งมาทางพวกเขาสองก้าว ในหน่วยมีคนจับอาวุธแน่นด้วยความตึงเครียด มือของจ้าวเฉียงกุมขวานศึกไว้ จ้าวกังยกโล่ขึ้นจ่ออกแล้ว
“อย่าขยับ” จางเผิงกดเสียงเบาที่สุด ม้าลายน้อยตัวนั้นหยุดอยู่หน้ากำแพงเตี้ยที่พวกเขาหลบซ่อน ก้มลงดมพื้น จากนั้นก็หันหลังวิ่งกลับเข้ากลุ่มฝูง จางเผิงถอนหายใจโล่งอก
แต่สถานการณ์ของพวกเขาไม่สู้ดีนัก
นกยักษ์กับหมีสีน้ำตาลนั่นทำให้ย่านนี้ปั่นป่วนไปหมด สัตว์ที่เคยกระจายอยู่ตามที่ต่างๆ ถูกขู่จนแตกตื่นวิ่งหนีกันกระเจิง ระบบนิเวศของสวนสัตว์ทั้งแห่งยุ่งเหยิงสิ้นเชิงในเวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมง
ฝูงม้าลายเป็นเพียงอุปสรรคด่านแรกที่มาขวางหน้า ข้างหลังยังมีแอนทิโลป วิลเดอบีสต์ กระทิง...แต่ละฝูงล้วนเป็นอสูรกายกลายพันธุ์ที่ถูกทำให้ตื่นตระหนก ดุร้ายสุดขีด และพร้อมคลุ้มคลั่งได้ทุกเมื่อ หน่วยของพวกเขา สู้ม้าลายกลายพันธุ์ได้มากสุดก็แค่สี่ห้าตัว ถ้ามากกว่านั้นก็ดับยกทีม