หลินอวี่เวยเห็นตัวอักษรนั้นแล้วเรี่ยวแรงทั้งร่างพลันหายวับไป เธอถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก
แต่ความตึงเครียดก็กลับมาแทบจะทันที
เขาตกลงแล้ว
เธอกำลังจะไปอยู่ในกระเช้าของเขา
คนสองคน ต้องอยู่ด้วยกัน
เธอเหลือบมองรอบกระเช้าของตัวเองโดยไม่รู้ตัว
ที่นี่แม้จะไม่กว้างขวางและมีของไม่มาก แต่ทุกชิ้นจัดวางไว้อย่างเป็นระเบียบ เตียงพับเรียบร้อยเป็นเหลี่ยม อุปกรณ์แขวนไว้ตามตำแหน่งที่กำหนด เสบียงแยกเก็บเป็นหมวดหมู่ เธออยู่คนเดียวมานานจนคุ้นชินกับความเป็นระเบียบแบบนี้แล้ว
เธอรีบเก็บข้าวของให้เรียบร้อย
จากนั้นยกมือขึ้น เปิดทางเข้าสำหรับยื่นคำขออยู่ร่วมบนแผงควบคุมเสมือน
ระบบแสดงข้อความยืนยันขึ้นมาอย่างรวดเร็ว ตามด้วยเงื่อนไขยาวเหยียดเรียงกันแน่นขนัด
เธอไล่อ่านทีละข้อ
“เมื่อเข้าไปในกระเช้าของผู้อื่น กระเช้าเดิมจะเข้าสู่สถานะผนึก และไม่สามารถเข้าไปได้อีก”
“เจ้าของกระเช้ามีสิทธิ์ขับไล่ผู้ที่อยู่ร่วมได้ทุกเมื่อ ผู้ถูกขับไล่จะสูญเสียสิทธิ์ใช้กระเช้า และไม่สามารถกู้คืนกระเช้าเดิมได้”
“ระหว่างอยู่ร่วม ผู้ที่อยู่ร่วมต้องไม่ทำอันตรายต่อเจ้าของกระเช้า
รวมถึงการทำอันตรายโดยตรง โดยอ้อม และพฤติกรรมใด ๆ ที่ระบบตัดสินว่าเป็นภัย
ระบบจะบันทึกพฤติกรรมดังกล่าวโดยอัตโนมัติและแจ้งให้เจ้าของทราบ”
“การเปลี่ยนแปลงโครงสร้างกระเช้า การปรับสิทธิ์ และการจัดสรรทรัพยากร ล้วนอยู่ในการตัดสินใจของเจ้าของ ผู้ที่อยู่ร่วมมีสิทธิ์ใช้พื้นที่สำหรับดำรงชีวิตขั้นพื้นฐาน โดยเจ้าของเป็นผู้กำหนดขอบเขตอย่างชัดเจน”