เขาไม่ใช่ไม่กล้าลงมือ แต่เขาไม่อยากทำ แต่ไป๋หลิ่วซีเรียกเขา แล้วเขาจะยังนั่งอยู่ที่นี่อีกหรือ
น้ำแข็งบนแขนของไป๋หลิ่วซีลามไปถึงหัวไหล่แล้ว นิ้วของเธอขยับไม่ได้ แต่บนใบหน้าไม่มีวี่แววอะไรเลย
เธอมองซูมู่ รอคอย
เธอไม่เรียกซ้ำเป็นครั้งที่สอง เพราะรู้ว่าไม่จำเป็น โล่ของเหล่าเว่ยมีรอยร้าวเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ดาบถังของจ้าวเฉิงเปื้อนฝุ่นและเศษเนื้อ โดรนของอาชีตกไปแล้วสองตัว เถาวัลย์ของเสี่ยวจิ่วเหี่ยวตายไปหลายระลอก พวกเขาใกล้ถึงขีดจำกัด แต่เธอรู้ว่าซูมู่จะลงมือ
ซูมู่ถอนหายใจ
แม่มดน้ำแข็งกับแม่มดเพลิงก็บีบให้ฝ่ายทหารต้องเรียกเขาจนได้ เขาไม่อยากเด่นจริง ๆ — เขาเปิดเผยพลังมากเกินไปแล้ว ถ้ายังเป็นแบบนี้ต่อไป ในสายตาคนอื่น เขาจะเปลี่ยนจาก “ผู้รอดชีวิตที่แข็งแกร่งหน่อย” กลายเป็น “สัตว์ประหลาด”
แต่เขารู้ดีกว่า หากไม่ลงมือ ทหารพวกนี้จะอยู่ได้อีกไม่นาน น้ำแข็งของไป๋หลิ่วซีลามถึงหัวไหล่ โล่ของเหล่าเว่ยเต็มไปด้วยรอยร้าว ดาบถังของจ้าวเฉิงบิ่น โดรนของอาชีเหลือเพียงตัวสุดท้ายที่บินสั่นคลอนอยู่บนฟ้า เถาวัลย์ของเสี่ยวจิ่วเหี่ยวตายหลายระลอก เลือดที่มุมปากยังไม่ทันแห้ง
หน่วยเฮยซาทั้งห้าคน ไม่มีใครสมบูรณ์สักคน
และจากการสังเกตของเขา ถ้าป่าทึบแห่งนี้คือป่าแกรนด์จริง อย่างนั้นน้ำแข็งคราเฮอและอัคคีปีโนซิวก็ยังไม่ใช่ตัวที่แกร่งที่สุด