ความหนาแน่นของแมวอสูรในป่าสูงกว่าที่เขาคาดไว้มาก เดินมาไม่ถึง 500 เมตร ก็เจอสามตัว ตัวหนึ่งโดดเดี่ยวนั่งยองบนรากไม้เลียอุ้งเท้า สองตัวเป็นคู่เดินลัดเลาะในพุ่มไม้
ซูมู่ไม่ได้ยิงปืน
เขาค้นพบรูปแบบอย่างหนึ่ง... แมวอสูรเหล่านี้ตอบสนองต่อเสียงปืนแตกต่างจากซอมบี้อย่างสิ้นเชิง ซอมบี้เมื่อได้ยินเสียงจะกรูเข้ามา แต่แมวอสูรตรงกันข้าม หลังจากยิงปืนนัดแรกดับแมวอสูรตัวนั้น เขาสังเกตว่าเดิมทีรอบข้างมีเสียงกรุบกริบเล็กน้อย แต่หลังเสียงปืนกลับเงียบสงัดลง
พวกมันกำลังหนี
ซูมู่ทดลองหลายครั้ง เขาใช้ประแจย่องเข้าใกล้แมวอสูรโดดเดี่ยวตัวหนึ่ง ฟาดประแจจ่อมลงไป สังหารทันที รอบข้างไร้ความเคลื่อนไหว แต่เมื่อเขายิงปืนดับตัวที่สอง พุ่มไม้โดยรอบก็ส่งเสียงวิ่งเตลิดดังสนั่นชัดเจน... แมวอสูรตัวอื่นหนีไปแล้ว
สิ่งนี้กลัวเสียงปืน
การค้นพบนี้ทำให้เขาตัดสินใจใช้ปืนให้น้อยที่สุด ไม่ใช่เพราะเสียดายกระสุน... ตอนนี้กระสุนมีเหลือเฟือ... แต่เพราะไม่อยากทำให้แมวอสูรรอบข้างแตกตื่นหนีไปหมด เขายังหวังพึ่งพวกมันเลเวลอัปอยู่
ดังนั้นเส้นทางต่อจากนี้ ซูมู่ใช้ประแจเกือบตลอดเวลา
แมวอสูรตัวหนึ่งนั่งยองใต้ต้นไม้ หันหลังให้เขา เขาย่องเบาเข้าไป หมุนประแจฟาดลง...
ฉึก ฉึก
[สังหารแมวอสูร Lv2 ค่าประสบการณ์ +1]
แมวอสูรตัวหนึ่งโผล่หัวออกจากพุ่มไม้ สบตาเขาเข้าพอดี ยังไม่ทันที่อีกฝ่ายจะกระโจนเข้าใส่ ซูมู่ก็เหวี่ยงประแจออกไปแล้ว ประแจหมุนกลางอากาศ ปะทะหัวแมวอสูรอย่างแม่นยำ