ซูมู่มองเธอแวบหนึ่ง แล้วสายตาก็เลื่อนไปที่ปืนในมือของเธอ M9 ธรรมดากระบอกหนึ่ง คุณภาพขาว ค่าอำนาจการยิงสูงสุดก็แค่สิบห้าแต้ม ใช้ปืนแบบนี้ยิงมอนสเตอร์ระดับห้าในเขตมืด จะเจาะเกราะได้หรือเปล่าก็ยังเป็นปัญหา
“อาวุธปืนจัดการพวกมอนสเตอร์พวกนี้ไม่ค่อยได้ผล” เขาพูด
หลินอวี่เวยไม่ได้เก็บปืน แต่กลับล้วงกล่องพลาสติกขนาดฝ่ามือออกมาจากกระเป๋า แล้วเปิดออก ด้านในมีกระสุนสีทองเหลืองเรียงราย หัวกระสุนไม่เหมือนกระสุนทั่วไป ไม่ใช่สีทองแดง แต่เป็นสีเขียวหม่น ผิวมีเงามันเยิ้มเหมือนเคลือบอะไรบางอย่างไว้
“ฉันมีวิธี” เธอพูด น้ำเสียงมั่นใจเต็มที่
ซูมู่มองกระสุนพวกนั้น แล้วหันไปมองหลินอวี่เวย ผู้หญิงคนนี้มีไพ่ตายจริงๆ ด้วย หัวกระสุนที่เคลือบไว้ น่าจะเป็นพิษหรือสารกัดกร่อนสักอย่าง ที่เพิ่มอำนาจทะลวงและความเสียหายของกระสุน วิธีการเสริมพลังแบบนี้ เขาไม่เคยเห็นมาก่อน แต่ในโลกนี้ อะไรก็เกิดขึ้นได้
เขาไม่ถามอะไรมาก หยิบกระสุนปืนเล็กยาวหนึ่งพันนัดออกมาจากกระเป๋า ใส่ถุงพลาสติก แล้วยื่นให้หลินอวี่เวย
หลินอวี่เวยรับถุงไป ถือไว้ในมือ แล้วล้วงเหรียญโบราณออกมาจากกระเป๋า... เหมือนกับเหรียญที่ซูมู่ค้นได้จากตัวนักล่าเป๊ะ ขึ้นสนิมเป็นหย่อม สึกกร่อนหนัก จนดูไม่ออกว่ามีอะไรพิเศษ เธอยื่นเหรียญโบราณให้ซูมู่
“ของชิ้นนี้ฉันก็ไม่รู้ว่าคืออะไร” เธอพูด น้ำเสียงฟังดูไม่มั่นใจเป็นพิเศษ “เอาไว้ที่คุณก่อน ถือเป็นการแลกเปลี่ยน คุณให้ฉันอีกห้าร้อยนัด”