ซูมู่เพิ่งปิดหน้าต่างแชตกับเฉินจวินไป ไม่นาน ข้อความใหม่ก็เด้งขึ้นมา
ผู้ส่ง: หลินอวี่เวย
มีเพียงประโยคเดียว สั้นจนไม่เหมือนสไตล์ของเธอ:
“มียาไหม? รักษาแผลภายนอกน่ะ”
นิ้วของซูมู่ชะงักค้าง เขาจ้องข้อความนี้อยู่สองวินาที คิ้วขมวดน้อย ๆ
รักษาแผลภายนอก
“เธอบาดเจ็บเหรอ?” เขาถาม
อีกฝ่ายไม่ตอบ เงียบไปไม่กี่วินาที หน้าต่างขอแลกเปลี่ยนก็เด้งขึ้นมา... ไม่ใช่การตอบกลับด้วยข้อความ แต่โยนแบบแปลนชิ้นหนึ่งมาให้ตรง ๆ
ซูมู่เปิดดู แววตาฉายความประหลาดใจ
[สูตรเหล้ายา (น้ำเงิน)]
[ประเภท: แบบแปลนของใช้สิ้นเปลือง/สูตรการหมัก]
[ผล: สามารถหมัก “เหล้ายา” ได้ ผลของเหล้ายาขึ้นอยู่กับชนิดและคุณภาพของสมุนไพรที่ใช้แช่ ผลลัพธ์พื้นฐาน: ฟื้นฟูพลังกายเล็กน้อย บรรเทาความเหนื่อยล้า]
[วัสดุที่ต้องใช้: ธัญพืช (ข้าวฟ่าง/ธัญพืชอาหาร) ×30 ส่วน, แก่นแก้ว ×1, สมุนไพร ×1 (สมุนไพรต่างชนิดให้ผลต่างกัน)]
[เวลาในการหมัก: 10 นาที]
[หมายเหตุ: คุณภาพและชนิดของสมุนไพรจะส่งผลโดยตรงต่อประสิทธิภาพของเหล้ายา สมุนไพรคุณภาพสูงอาจผลิตเหล้ายาที่มีประสิทธิภาพเหนือกว่ารุ่นพื้นฐานอย่างมาก]
แบบแปลนสีน้ำเงิน
ซูมู่สูดหายใจลึก
นี่หล่อนไปเอามาจากไหน?
สูตรคุณภาพสีน้ำเงิน ถ้าวางในตลาดแลกเปลี่ยนตอนนี้ ถือเป็นของระดับสุดยอดแน่นอน