เขตช้างเป็นพื้นที่เปิดโล่ง ไม่มีป่า ไม่มีพุ่มไม้ แม้แต่ก้อนหินที่พอจะใช้เป็นที่กำบังก็ไม่มีสักก้อน นกยักษ์แค่โฉบลงครั้งเดียว ก็จัดการเขาจบได้ในพริบตา
สมองของซูมู่ทำงานอย่างรวดเร็ว แต่ก็ไม่พบทางออกใดๆ
ข้างหน้าเป็นสนามหญ้าโล่งกว้าง สองข้างเป็นพื้นที่ราบไร้สิ่งกำบัง ข้างหลังคือนกยักษ์สีทองที่เข้าใกล้ขึ้นทุกที เงาของหมีสีน้ำตาลตัวนั้นหายไปจากสายตาโดยสิ้นเชิง... ไม่ใช่เพราะถูกบดบัง แต่มันวิ่งหนีไปไกลจริงๆ ไกลจนสายตาเคลื่อนไหวของซูมู่ก็ยังจับภาพไม่ได้
ดูเหมือนนกยักษ์เองก็สังเกตเห็นจุดนี้ สายตาของมันผละจากด้านหน้ากลับมาและล็อกเป้าหมายไว้ที่ซูมู่
ในดวงตาสีอำพันคู่นั้น นอกจากความโกรธแค้นแล้วยังแฝงไปด้วยความจดจ่อ... ราวกับนักล่าที่ตัดสินใจจะจัดการตัวยุ่งที่ขวางทางอยู่ตรงหน้าให้สิ้นซาก