แผนเผาป่าถูกบังคับให้ยุติลง ทั้งที่เพิ่งดำเนินไปได้ไม่ถึงครึ่งวัน
มีเหตุผลอยู่สามข้อ
ข้อแรก จุดไฟไม่ติด
ข้อสอง ต้นไม้ในป่าแห่งนี้มีความชื้นสูงมาก ผิวเปลือกไม้มีตะไคร่น้ำสีเขียวหม่นปกคลุมอยู่ชั้นหนึ่ง พอสัมผัสก็เปียกชื้น ราวกับเพิ่งยกขึ้นมาจากน้ำ
ข้อสาม ทหารของพันธมิตรสามฝ่ายใช้เชื้อไฟสารพัด ทั้งไม้ขีดไฟ น้ำมัน หรือแม้แต่ระเบิดเพลิงที่นำลงมาจากกระเช้า พอขว้างใส่ลำต้นก็ทิ้งไว้เพียงรอยไหม้เกรียม เปลวไฟลุกได้ไม่กี่วินาทีก็ดับลง
อีกอย่างคือไม่มีลม อากาศภายในเมืองโบราณโหลวหลานเหมือนถูกครอบไว้ด้วยฝาครอบที่มองไม่เห็น แทบไม่มีการไหลเวียน เมื่อไฟลุกไม่ขึ้น ควันก็ระบายออกไปไม่ได้ ควันหนาทึบสะสมอยู่ในป่า กลับทำให้คนของพันธมิตรสามฝ่ายสำลักจนลืมตาแทบไม่ขึ้น
ข้อสุดท้าย และเป็นปัญหาที่รับมือยากที่สุด การโจมตีด้วยไฟเรียกมอนสเตอร์เข้ามา
เดิมทีผู้พิทักษ์โหลวหลาน พลธนู และนักบวงสรวงเหล่านั้นเพียงเดินตรวจตราไปมาตามเส้นทางของตนเอง ไม่ได้หาเรื่องผู้บุกรุก ตราบใดที่อีกฝ่ายไม่ล่วงเกิน พวกมันก็ไม่ตอบโต้
แต่เปลวไฟและควันหนาทึบทำให้พวกมันตื่นตัว
คนของพันธมิตรสามฝ่ายเห็นมอนสเตอร์จำนวนมหาศาลทะลักออกมาจากส่วนลึกของป่า จำนวนมากกว่าครั้งไหน ๆ ที่พวกเขาเคยเจอ อีกทั้งยังดุร้ายอย่างยิ่ง หน่วยจู่โจมหน่วยหนึ่งเพิ่งจุดไฟได้ ก็ถูกมอนสเตอร์ที่มีจำนวนมากกว่าถึงสามเท่าล้อมเอาไว้ กว่าจะฝ่าวงล้อมออกมาได้ก็เสียคนไปสิบกว่าคน
แฮร์ริสยืนอยู่บนพื้นที่สูง มองป่าที่อยู่ไกลออกไปซึ่งยังคงมีควันลอยกรุ่น ใบหน้าเขาเขียวคล้ำ
“ใช้ไฟไม่ได้” เขาพูด “ที่นี่เผาไม่ติด แถมพวกมอนสเตอร์ยังตอบสนองต่อไฟด้วย”
ซานาดะยืนอยู่ข้าง ๆ ขมวดคิ้วแน่น “งั้นก็เปลี่ยนวิธี เป้าหมายที่เรามาที่นี่ไม่ได้มีแค่ศิลาปลดผนึก ยังมีซูมู่อีกด้วย เขายังไม่โผล่หน้าในสนามรบเลยสักครั้ง พวกคุณไม่คิดว่ามันแปลกหรือไง?”