แชนแนลเงียบไปชั่วขณะ
“......ชนะแล้วเหรอ? ชนะแล้วจริง ๆ เหรอ?”
“การท้าทายเพิ่งเริ่มไปนานแค่ไหนเอง? ยังไม่ถึงสิบนาทีใช่ไหม?”
“เงื่อนไขการชนะคืออะไรนะ? ระดับส่วนตัวถึงระดับ 10 ก่อน หรือกระเช้าส่วนตัวถึงระดับ 5 ก่อน......”
“งั้นก็หมายความว่า......มีคนในเส้นเคเบิลของเราที่ระดับส่วนตัวถึงระดับ 10 แล้วเหรอ? หรือกระเช้าถึงระดับ 5 แล้ว?”
“เป็นไปไม่ได้มั้ง? นี่เพิ่งวันที่เท่าไรเอง? จะมีคนถึงระดับ 10 ได้ยังไง? กระเช้าถึงระดับ 5 ก็ราคาแพงลิบลิ่วแล้ว!”
“ถ้าไม่ใช่แบบนั้นแล้วชนะได้ยังไง? อีกฝ่ายคงไม่ยอมแพ้เองหรอกมั้ง?”
นิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ก็มีคนค่อย ๆ พิมพ์ข้อความออกมาหนึ่งบรรทัด
“นั่นก็แปลว่า......ซูมู่เตะคนพวกนั้นออกไป เพราะเขารู้ว่าตัวเองชนะแล้ว คนพวกนั้นอยู่ต่อก็มีแต่จะแบ่งทรัพยากรของเราไป”
ขณะที่คนหัวเซี่ยที่ยังอยู่กำลังทำความเข้าใจกับผลลัพธ์นี้ คนที่ถูกคัดออกก็เห็นประกาศเดียวกันจากการแจ้งจัดสรรของแต่ละคนเช่นกัน
หลังจากเงียบไปชั่วครู่ ความโกรธก็พุ่งขึ้นมาราวกับหญ้าแห้งที่ถูกจุดไฟ
“บ้าเอ๊ย! ฉันเพิ่งโดนเตะออกไป เขาก็ชนะเลยเหรอ? จงใจชัด ๆ!”
“มันก็เห็น ๆ กันอยู่ไม่ใช่เหรอ? เขารู้ล่วงหน้าว่าการท้าทายจะชนะ เลยเตะพวกเราออกก่อน แบบนี้เราก็ไม่ได้ส่วนแบ่งทรัพยากร 20% นั่น!”
“เห็นแก่ตัว! เห็นแก่ตัวเกินไปแล้ว! ก็อยู่บนเส้นเคเบิลเดียวกันแท้ ๆ ทำไมพวกเราถึงโดนเตะออกไป!”