สิ่งที่เห็น......เหมือนถูกฉีกทึ้งกัดกินทั้งเป็น
แมวตัวไม่ใหญ่ แต่การจะกัดมันขาดครึ่งท่อนได้ในคำเดียว อย่างน้อยต้องมีแรงกัดระดับสุนัขพันธุ์ใหญ่ และจากรอยเขี้ยวที่ขย้ำ ของนั่นฟันคมมาก ไม่ใช่สัตว์ป่าธรรมดา
ซูมู่ไม่อยู่ต่อนาน อ้อมศพเดินต่อไป
เพียงแต่ฝีเท้าเบาขึ้น สายตาระแวดระวังมากขึ้น
เดินต่ออีกครู่หนึ่ง
ด้านหน้าก็มีเสียงดัง
ไม่ใช่เสียงคำรามของมอนสเตอร์ แต่เป็น......
เสียงฝีเท้า?
ซูมู่หลบไปหลังต้นไม้ทันที หันข้างสังเกตการณ์
ผ่านหมู่ไม้โปร่ง เขาเห็นเลาๆ ว่าด้านหน้ามีเงาคน
เงานั้นเคลื่อนที่มาทางเขา ไม่เร็ว ท่วงท่าประหลาด...ลักษณะการเดินไม่เป็นธรรมชาติ ไหล่สูงข้างต่ำข้าง ย่างก้าวก็เซซวน
ซูมู่ขมวดคิ้ว
ผู้เล่นอื่น?
ก็เป็นไปได้
ด้านหน้าเป็นเขตรอบนอกเมือง ต้องมีคนนั่งกระเช้ามาก่อนหน้าเขาแน่ เห็นกลุ่มอาคารนี้แล้วเลือกดิ่งลงมา แล้วค่อยแทรกตัวจากชายขอบเข้าไปเหมือนเขา
ที่กล้าเคลื่อนไหวตามลำพัง น่าจะมีฝีมืออยู่บ้าง
ซูมู่ไม่คิดเข้าหา
หนึ่งคือเขาระวังตัวต่อผู้เล่นอื่น สองคือเขาไม่ได้ตั้งใจรวมทีมอยู่แล้ว สามคืออีกฝ่ายก็ตัวคนเดียว คงระวังตัวไม่ต่างกัน สองคนเจอหน้ากัน มีแววสูงว่าจะระแวงซึ่งกันและกันแล้วเดินสวนเลยไป ไม่มีความหมาย