“ได้”
ซูมู่กำลังจะปิดเครื่องมือสื่อสาร ข้อความอีกชุดก็เด้งขึ้นมาจากอีกฝ่าย น้ำเสียงจริงจังขึ้นกว่าเดิมเล็กน้อย
“อีกเรื่องหนึ่ง”
“อะไร”
“คืนนี้อาจอันตราย ตอนที่อยู่ในเมืองถ่านอัสดง ข้อตกลงที่อยู่ร่วมกัน... ถ้าฉันเจออันตราย นายเรียกฉันไปทางนั้นได้... ยังใช้ได้อยู่ใช่ไหม”
ซูมู่นึกถึงข้อตกลงนั้นขึ้นมา
อยู่ดี ๆ เธอเอ่ยถึงมันตอนนี้ แสดงว่าเธอคิดว่าสถานการณ์คืนนี้ไม่ค่อยดีจริง ๆ
“ใช้ได้”
อีกฝ่ายเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วส่งข้อความมาอีกชุด น้ำเสียงจริงจังอย่างที่แทบไม่เคยเห็น
“ได้ แต่มีเงื่อนไข... นายต้องรอดชีวิตก่อน”
ซูมู่มองบรรทัดนั้น มุมปากขยับเล็กน้อย
“จะรอด”
พูดจบ
ซูมู่ปิดเครื่องมือสื่อสาร แล้วเปิดแพนเนลระบบอีกครั้ง
เดิมทีเขาไม่คิดจะใช้พลังงานมากกับเรื่องกิลด์ แต่ข้อมูลที่หลินอวี่เวยพูดถึงทำให้เขาสนใจจริง ๆ... วัตถุดิบวิจัยไม่จำกัดจำนวนต่อสัปดาห์ อุปกรณ์สำหรับศึกใหญ่ฟังดูไม่ธรรมดาเทียบกับหอธนูธรรมดา
ถ้าสิ่งเหล่านี้ช่วยเพิ่มพลังให้เขาได้อีกขั้น การลงทุนผลึกพิศวงหนึ่งร้อยเม็ดก็ไม่ขาดทุน
เขาเปิดหน้าสร้างกิลด์ ดูข้อกำหนด... ผลึกพิศวงหนึ่งร้อยเม็ด
ถ้าเป็นเมื่อสองสามวันก่อน เขาคงต้องชั่งใจกับตัวเลขนี้ แต่ตอนนี้ในบัญชียังเหลือหกร้อยกว่า หักหนึ่งร้อยนี้ก็ยังเหลืออีกห้าร้อยกว่าสำรองไว้ ไม่กระทบอะไร เขายืนยันการสร้าง