ยักษ์ มนุษย์วัว ก็อบลิน อสูรกายกลายพันธุ์...ราวกับได้รับคำสั่งเดียวกัน พวกมันเริ่มหลั่งไหลออกมาจากซากปรักหักพัง มุ่งหน้ารวมตัวกันที่แนวกำแพงเมือง
พวกมันราวกับสายน้ำที่ท่วมท้นไปตามถนน ข้ามสิ่งก่อสร้างที่พังทลาย เหยียบย่างซากศพของพวกเดียวกันเพื่อพุ่งเข้าหาขอบกำแพงเมือง
ซูมู่เห็นมอนสเตอร์สูงร่วมสิบเมตรตัวหนึ่ง ปะปนอยู่ในฝูงมอนสเตอร์วิ่งไปทางกำแพงเมือง ทุกก้าวที่มันเหยียบทำให้พื้นสั่นสะเทือน มอนสเตอร์ขนาดเล็กที่ขวางทางถูกมันเหยียบจมลงไปในดิน
ฝูงมนุษย์วัวอีกกลุ่มตามมาติด ๆ เขาสัตว์ชี้ไปข้างหน้า ราวกับค้อนทุบกำแพงเคลื่อนที่ ก็อบลินขี่สุนัขป่าที่กลายพันธุ์นำขบวน พวกมันโบกอาวุธหยาบ ๆ ในมือ ส่งเสียงคำรามแหลมสูงปนความไม่ชัดเจนออกมาจากปาก
พวกมันพุ่งถึงขอบกำแพงเมืองโดยไม่หยุด
มอนสเตอร์ระลอกแรกชนเข้ากับม่านทองที่กำลังอ่อนแรงลงโดยตรง จากนั้นก็ถูกดีดออกไปในชั่วพริบตา...ไม่ใช่เพราะสลายเป็นเถ้าถ่าน แต่ถูกดีดกลับเข้ามาในเมือง แต่ระลอกที่สอง ที่สามก็พุ่งตามเข้ามาไม่ขาด
ซูมู่เห็นมอนสเตอร์ยักษ์ตัวหนึ่งพุ่งไปที่รอยแตกของกำแพง...จุดนั้นคือที่ที่ม่านทองบางที่สุด...มันไม่ได้ถูกดีดกลับเหมือนมอนสเตอร์ตัวก่อน ๆ แต่มันทะลุผ่านไป ร่างของมันหายไปจากอีกฝั่งของม่านทอง พุ่งออกไปนอกกำแพงเมือง
ในแชนแนลเงียบไปครู่หนึ่ง
“......เจ้ายักษ์นั่นออกไปแล้ว? มันทะลุผ่านม่านป้องกันไปได้?”