และตรงหน้าเขาห่างไปไม่ถึงหนึ่งกิโลเมตร จุดดำจุดนั้น... หมีสีน้ำตาลที่ขาหักข้างหนึ่ง... ก็กำลังเคลื่อนไปในทิศทางเดียวกัน
ในหัวของเหอหลินมีความคิดหนึ่งแวบขึ้นมา ความคิดนั้นเหมือนสายฟ้าฟาด ส่องให้เห็นรายละเอียดไม่สมเหตุสมผลทั้งหมดก่อนหน้านี้
หมีสีน้ำตาลตัวนี้ขโมยไข่ ถูกนกยักษ์ไล่ล่า วิ่งไปเกือบทั่วสวนสัตว์ ลากเอาหมีสีทองยักษ์ตัวนั้นออกมา มันกอดไข่ใบนั้นไว้ตลอด แม้ถูกไล่ล่าจนถึงขีดสุด แม้ขาหักข้างหนึ่ง ก็ไม่เคยทิ้ง
มันไม่ได้เสียดายสารอาหารในไข่ แต่มันเสียดายตัวไข่เอง แต่มันขโมยไข่ไม่ใช่เพื่อกิน แต่มันขโมยเพื่อล่อนกยักษ์ออกไป
และตอนนี้ นกยักษ์ถูกหมีสีทองยักษ์หน่วงไว้ สิ่งที่หมีสีน้ำตาลตัวนี้กำลังจะไปทำ... คือกลับไปขโมยไข่ที่เหลือ
รูม่านตาของเหอหลินหดตัวทันที เธอเข้าใจแล้วว่าทำไมซูมู่ถึงวิ่งไปทางนั้น เขาก็มุ่งไปที่ไข่พวกนั้นเหมือนกัน
ในกล้องส่องทางไกล ร่างของซูมู่หายไปตรงรอยแยกของกำแพงประตูทิศเหนือ
เหอหลินวางกล้องส่องทางไกลลง นิ้วเคาะเบา ๆ บนตัวกล้อง คนคนนี้ ช่างกล้าเกินไปแล้ว หมีสีน้ำตาลตัวนั้นระดับสิบคุณภาพม่วง กำลังวิวัฒน์ไปสู่คุณภาพเหลือง ความเข้มพลังงานของมันเป็นยี่สิบเท่าของผู้เปลี่ยนอาชีพระดับสาม
ความเข้มพลังงานของคนคนนั้นคือสิบเก้าเท่า ดูจากตัวเลขแล้ว สองคนพอ ๆ กัน
แต่ช่องว่างระหว่างคนกับอสูรยักษ์ ไม่เคยวัดกันด้วยตัวเลขได้ อสูรยักษ์ระดับเดียวกัน พลังการต่อสู้อย่างน้อยเป็นสามถึงห้าเท่าของมนุษย์ระดับเดียวกัน คนคนนั้น จะรับมือหมีสีน้ำตาลตัวนั้นได้จริงหรือ?