ในแชนแนลยามดึก ข้อความแม้ไม่มากเท่าตอนกลางวัน แต่ก็มีคนพูดคุยกันตลอด
ทว่าเมื่อเทียบกับภาพน่าเวทนาเมื่อวานที่ทุกคนร้องหาข้าวของกัน ตอนนี้บรรยากาศเปลี่ยนไปไม่น้อย หลายคนเริ่มมีสติมากขึ้น ปรึกษาหารือถึงแผนรับมือจากนี้
“เดี๋ยวถ้ามีพวกนั้นมาโจมตีกระเช้าเหมือนเมื่อวานอีก เราจะทำยังไงกัน?”
“กระเช้าฉันเมื่อวานถูกชนจนพรุนทั้งคันแล้ว วันนี้ถ้ามาอีกยก ฉันตายแน่ มีใครช่วยฉันได้ไหม?”
“จะช่วยยังไง? กระเช้าก็แค่นี้ คนละคัน ใครก็เข้าคันใครไม่ได้”
“ใช่ ฉันลองแล้ว ตอนลงจับมือกันเข้าไปสองคน กลับออกมายังไงก็กลับมาคันใครคันมัน ระบบเฮงซวยนี่ไม่ให้ย้ายไปมาหรอก”
มีคนขุดกฎข้อแรกของกฎเอาชีวิตรอดขึ้นมา: “ในกระเช้า หากไม่ได้รับอนุญาตจากคุณ จะไม่มีใครเข้ามาได้”
“กฎข้อนี้ลองคิดดูดีๆ นะ... ‘หากไม่ได้รับอนุญาตจากคุณจะไม่มีใครเข้ามาได้’ ถ้าคิดกลับกัน ก็คือ ถ้าคุณอนุญาต คนอื่นก็เข้ามาได้ใช่ไหม?”
แชนแนลเงียบไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็ระเบิดเสียง
“เฮ้ย! มีเหตุผลนี่!”
“ฉันลองแล้ว! ให้เพื่อนฉันลองอนุญาตให้ฉันเข้าไป แต่ก็ไม่มีปฏิกิริยาอะไร”
“คุณแน่ใจนะว่าเพื่อนคุณอนุญาตแล้ว?”