พวกเขาไม่หันไปมองพลังปราณนั้น เพราะรู้ดีว่าเมื่อมันตกลงมา พวกเขาอาจตายไปแล้วก็ได้
แต่พวกเขาไม่หยุด เพราะหยุดคือรอความตาย วิ่งอย่างน้อยก็ยังมีโอกาส
แสงของแท่นเคลื่อนย้ายสว่างขึ้น
แสงสีขาวเงินพุ่งขึ้นจากพื้นดิน ดั่งดอกบัวที่เบ่งบาน สว่างจ้าเสียดแทงตาในความมืด
รัศมีของแสงกว้างใหญ่ ใหญ่พอจะคลุมทั้งค่าย ใหญ่พอจะบรรจุทุกคนได้
ความเร็วของแสงนั้นรวดเร็ว รวดเร็วจนจากพื้นขึ้นสู่ฟ้าเพียงแค่พริบตา
แต่พลังปราณของคิเมร่าเร็วยิ่งกว่า
ซูมู่ห่างจากแท่นเคลื่อนย้ายเพียงสิบกว่าเมตร
เขามองเห็นแสงแท่นเคลื่อนย้ายสาดต้องใบหน้าของเขา เห็นเส้นผมของหลินเสี่ยวเหอกลายเป็นสีขาวเงินท่ามกลางแสง และเห็นขนของลูกเสือดาวลายเงินในอ้อมแขนหลินอวี่เวยเปล่งประกาย
แต่ขาของเขาหนักราวกับถ่วงด้วยตะกั่ว ทุกย่างก้าวต้องใช้เรี่ยวแรงทั้งหมดที่มี
ไม่ใช่เพราะพละกำลังไม่พอ แต่เป็นเพราะแรงกดดันของคิเมร่ารุนแรงเกินไป รุนแรงจนอากาศแข็งเป็นของแข็ง รุนแรงจนทุกครั้งที่หายใจต้องระเบิดปอด
เวลาราวกับหยุดนิ่ง ณ วินาทีนั้น
เขามองเห็นพลังปราณนั้นเคลื่อนที่ช้าลงในอากาศ มองเห็นเปลวไฟที่ขอบพลังปราณกระเพื่อมช้า ๆ มองเห็นเศษไม้ที่ถูกฉีกกระชากหมุนวนอย่างช้า ๆ ตามเส้นทางที่มันผ่าน
เขาได้ยินเสียงของไป๋หลิ่วซีดังมาจากทิศทางของแท่นเคลื่อนย้าย ทุกคำพูดช้าลงเหลือเกิน