ซูมู่กระตุกมุมปาก
ขีปนาวุธ? เขาก็อยากได้นะ แบบแปลนขีปนาวุธยุทธวิธีนั่นยังนอนกินฝุ่นอยู่ในกระเป๋าเลย วัสดุก็ยังหาไม่ได้สักอย่าง
“แต่ฉันสงสัยมากกว่า” หลินอวี่เวยส่งข้อความมาอีก “คุณไปหาคลังกระสุนเจอได้ยังไง? ฐานทัพแบบนั้น ถึงจะร้างแล้ว คลังกระสุนก็ต้องซ่อนอยู่ในที่ลับที่สุด คุณทิ้งระเบิดลงมาจากด้านบน จะแม่นยำขนาดนั้นเลย?”
ซูมู่คิดครู่หนึ่ง ตอบกลับไปว่า “ถ้าบอกว่าโชคช่วย คุณจะเชื่อไหม?”
อีกฝ่ายเงียบไปนาน
ตอนนี้ ในกระเช้าอีกคัน หลินอวี่เวยจ้องตัวอักษรบรรทัดนี้ นิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง
โชค?
เดิมทีเธอกำลังคาดเดาว่าพรสวรรค์ของซูมู่จะเป็นแนว “ล็อกเป้าหมาย” หรือเปล่า... เพราะก่อนหน้านี้คู่ต่อสู้โจมตีมอนสเตอร์ในที่มืดได้อย่างแม่นยำ ราวกับไม่ใช่คนปกติ
แต่ถ้าเป็นแค่ “ล็อก” แล้ววงล้อล่ะจะอธิบายยังไง? ของแบบนั้นขึ้นอยู่กับดวงล้วนๆ ไม่เกี่ยวกับการล็อกแม้แต่น้อย
หลินอวี่เวยนึกถึงตอนที่ซูมู่อยู่บนวงล้อบ้านผีสิง... สามครั้ง ติดต่อกันสามครั้ง ได้โชคดีทั้งหมด ความน่าจะเป็นหนึ่งในสอง หนึ่งในสาม หนึ่งในหก โอกาสที่จะติดต่อกันสามครั้งต่ำจนแทบมองข้ามได้
แล้วครั้งนี้...
แต่โชคนี่มันเหนือธรรมชาติเกินไปแล้วมั้ง?
หลินอวี่เวยคิดถึงเรื่องที่เจอวันนี้... ตอนเปิดหีบสมบัติเจอมอนสเตอร์ สู้แทบตายกว่าจะได้ของ ออกมาก็ชนกับกลุ่มคนต่างชาติ