เขาหยิบรากฝอยขึ้นมา ใช้นิ้วบีบ แล้วใช้เล็บขูดผิวด้านนอก บีบเอาน้ำเลี้ยงที่เหลืออยู่ข้างในออกมา ผสมลงในน้ำแล้วคน
แล้วดื่มอีกอึก
[พลังกาย +3]
อีกอึก
[พลังกาย +1]
อีกอึก
[พลังกาย +1]
เขาทำแบบนี้ซ้ำๆ บีบน้ำเลี้ยงสีแดงที่เหลืออยู่ในรากฝอยนั้นออกมาทีละน้อย แล้วดื่มทีละอึก
จนกระทั่งน้ำในขวดเปลี่ยนจากสีแดงจางๆ เป็นเกือบใส รากฝอยก็เปลี่ยนจากสีแดงเข้มเป็นสีขาวเทา หมดฤทธิ์โดยสิ้นเชิง
ซูมู่เหลือบมองแพนเนล
[พลังกาย: 8 → 24]
ถึงพลังกายจะยังห่างชั้นกับพลังโจมตีอยู่มาก แต่อย่างน้อยก็ไม่ผิดรูปผิดร่างจนเกินไป
ที่สำคัญกว่านั้น
16 แต้ม
รากฝอยขนาดเท่านิ้วมือเส้นเดียว แช่น้ำนิดหน่อย ก็เพิ่มพลังกายให้ตั้ง 16 แต้ม
ซูมู่ก้มมองโสมโลหิตต้นสมบูรณ์ในมือ ลูกกระเดือกขยับ
นี่แค่รากฝอยเส้นเดียวของมัน
แค่น้ำเลี้ยงบนรากฝอยยังให้ผลถึงขนาดนี้ ถ้ากินโสมโลหิตทั้งต้นเข้าไป...
แต่เขาก็ไม่ใจร้อน
ตอนที่ดื่มน้ำพวกนั้นเมื่อกี้ เขาสัมผัสได้... ยิ่งออกฤทธิ์แรง ร่างกายก็ยิ่งตอบสนองรุนแรง
อึกสุดท้ายที่ดื่มลงไป หัวใจเต้นแทบจะกระเด็นออกมาจากลำคอ เส้นเลือดเหมือนจะระเบิดออกมาจนปวดตึง
ถึงสุดท้ายจะรอดมาได้ แต่ถ้าฝืนต่อไปอีก อาจจะลงเอยเหมือนที่คำอธิบายเขียนไว้จริงๆ... “ลมปราณโลหิตไหลย้อนกลับ ผลลัพธ์ร้ายแรง”
ต้องรู้ประมาณตน
ซูมู่ใช้ดินเปียกห่อโสมโลหิตต้นสมบูรณ์ไว้ใหม่อีกครั้ง ยัดลงไปยังก้นสุดของกระเป๋า
ของสิ่งนี้ ต้องรอให้ร่างกายรับได้ หรือหาวิธีช่วยอื่นๆ ได้ก่อนค่อยกิน ตอนนี้ฝืนกิน เสี่ยงเกินไป