แขนข้างนั้นตวัดผ่านใต้เท้าของเขา เกิดเป็นลมพายุพัดเส้นผมของซูมู่ปลิวกระเซิง แต่ไม่ถูกเนื้อตัวเขาแม้แต่น้อย
เขาร่อนลงบนไหล่ของยักษ์
ตำแหน่งนี้คือจุดบอดที่แขนของยักษ์เอื้อมไม่ถึง
“กระบวนท่าที่สาม”
ปลายทวนแทงเข้าที่ด้านหลังคอของยักษ์ ทะลุกล้ามเนื้อและพังผืดตรงถึงกระดูกสันหลัง
[โจมตีโดนเป้าหมาย ดาเมจต่อเนื่อง +200%]
ร่างของยักษ์แข็งค้างฉับพลัน ขาทั้งสองหมดแรง หัวเข่าเริ่มงอพับ
กายใหญ่กำลังทรุดฮวบลง
ซูมู่ไม่หยุด
เขากระโดดออกจากไหล่ของยักษ์ พลิกกลางอากาศครึ่งรอบ ทวนยาวชี้ลงด้านล่าง แทงลงกลางกระโหลกด้านหลังของยักษ์อย่างแรง
“กระบวนท่าที่สี่”
[โจมตีโดนเป้าหมาย ดาเมจต่อเนื่อง +200%]
ปลายทวนทะลุกะโหลก ระเบิดภายในโพรงประสาท
ยักษ์ส่งเสียงคำรามทุ้มต่ำ คล้ายดังมาจากใต้ธรณีลึก กายมันสูญเสียการควบคุมโดยสิ้นเชิง เอนครืนลงเบื้องหน้าเหมือนหอคอยที่พังทลาย
ซูมู่กระโดดลงจากตัวยักษ์ ถึงพื้น เข่างอเล็กน้อยเพื่อซับแรงกระแทก
เขาหมุนตัวกลับ
ยักษ์กำลังล้มลง
กายมันยังกระตุกเกร็ง แขนยังโบกสะบัดไร้เรี่ยวแรง แต่มันยืนขึ้นไม่ได้อีกแล้ว
ยักษ์ไม่ได้ละทิ้งการดิ้นรน
หัวที่ถูกทวนยาวเสียบทะลุท้ายทอยสะบัดแรงเสียหนึ่งครั้ง กายที่เสียสมดุลยามทรุดลงด้วยท่าคุกเข่าแทบทรงตัวไม่อยู่ประคองไว้ได้อย่างฉิวเฉียด ฝ่ามือมหึมาข้างหนึ่งฟาดลงทางด้านข้างเข้าใส่ซูมู่สุดแรง... นิ้วทั้งห้ากางออก ผิวหนังบนฝ่ามือด้านและหยาบกร้านราวกระดาษทราย แรงลมที่พัดตามมากวาดเอาเศษหินและฝุ่นบนพื้นก่อตัวเป็นวงวนเล็กๆ