ณ สมรภูมิด้านหน้าของเมืองถ่านอัสดง แสงจากหอคอยป้องกันแห่งสุดท้ายกำลังมืดลงทีละน้อย
เงาร่างของผู้อาวุโสหลี่ตั้งอยู่แนวหน้าสุดของแนวป้องกัน ไม้เท้าสั้นแตะพื้นอยู่ เสาแสงสีทองจาง ๆ ที่คุ้มครองหอคอยกำลังเลือนหายจากฐานขึ้นไปอย่างช้า ๆ ราวกับตะเกียงที่น้ำมันถูกเทออกทีละน้อย ขอบเขตของแสงพร่าเลือนลงในหมอกยามค่ำคืน
เขามองแสงที่กำลังเลือนหายนั้น ก่อนจะหันศีรษะไปมองจุดที่เสาแสงสีเทาสลายไปทางชานเมือง เขารู้ว่านั่นคืออะไร
รูปร่างและสีของแสงตรงกับบันทึกตอนแม่ทัพผีสิ้นชีพ
เขาหลับตาลงชั่วขณะ ความหวังริบหรี่ผุดขึ้นในใจ
แต่เมื่อลืมตาขึ้น แสงนั้นก็สลายหายไปจนหมดแล้ว
เขากำไม้เท้าสั้นแน่นอีกครั้ง ก่อนหันไปทางกระแสคลื่นสีมืดที่กำลังรุกคืบเร็วขึ้น
ม่านแสงของหอคอยป้องกันแตกสลายสิ้นเชิงในชั่วขณะนั้น เศษแสงกลางอากาศแปรเป็นจุดเล็กละเอียดแล้วสลายไป ราวกับเถ้าถ่านที่ถูกลมพัดกระจาย
แนวป้องกันสุดท้ายในเขตใจกลางเมืองถ่านอัสดงพังทลายลงอย่างสิ้นเชิง
รูปขบวนของผู้มีอาชีพต้องรับแรงกระแทกที่รุนแรงกว่าก่อนหน้านี้อย่างมากในเวลาเดียวกัน กระแสคลื่นสีมืดทะลักผ่านซากฐานหอคอย รุกคืบเข้าไปในพื้นที่ซึ่งเคยอยู่ใต้การคุ้มครองของหอคอยป้องกันอย่างต่อเนื่อง ดันแนวหน้าสุดของแนวป้องกันเข้าไปถึงภายในแถวของผู้มีอาชีพ
ไม่มีหอคอยป้องกันคอยกดข่มสิ่งพิศวงที่ตามมาอีกแล้ว และไม่มีทางให้ถอยร่นได้อีก